HAYVAN SAĞLIĞI VE ZABITASI YÖNETMELİĞİ
HAYVAN SAĞLIĞI VE ZABITASI YÖNETMELİĞİ
R. Gazetenin Tarihi : 15.3.1989, No : 20109
BİRİNCİ KISIM
Genel Hükümler
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Tanımlar
Amaç
Madde 1 - Bu Yönetmelik,
hayvanlardan ve hayvan maddelerinden insan ve hayvanlara geçebilen
hastalıklardan korunulmasını ve bulaşıcı hayvan hastalıkları ile mücadele esas
ve usullerini tespit etmek amacıyla hazırlanmıştır.
Kapsam
Madde 2 - Bu Yönetmelik;
a) Hayvan
sağlığını korumaya,
b) Bulaşıcı
hastalıklarla mücadeleye ve bu hususta her türlü tedbirleri al maya,
c) Ülke
içindeki hayvan hareketlerine, hayvan maddelerinin sevkine,
d) Hayvan
ve hayvan maddelerinin ithal ve ihracını hayvan sağlığı açısından düzenlemeye
ve muayeneye, dair yapılacak işlemleri kapsar.
Tanımlar
Madde 3 - Bu Yönetmelikte geçen;
a)
Bakanlık; Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığını,
b) Hükümet
veteriner hekimi; Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığınca 3285 sayılı Hayvan
Sağlığı ve Zabıtası Kanununun uygulanmasında ve bu Yönetmeliğin tatbikinde
görevlendirilen kamuda veya serbest çalışan veteriner hekimleri,
c) Serbest
veteriner hekim; 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Kanunda belirtilen şartları
haiz ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olmaksızın çalışan veteriner
hekimleri,
d)
Hastalıktan şüpheli; açık ve tam olmayan hastalık belirtisi gösteren
hayvanları,
e)
Bulaşmadan şüpheli; hastalığın hiç bir belirtisini, göstermemekle beraber,
hastalığı almış olduğu kabul edilen hayvanları,
f) Hayvan
maddeleri; et, süt, yumurta, havyar, bal, deri, yün, yapağı, tiftik, bağırsak,
sakatat, yenilebilen iç organlar, tırnak, kıl, tüy, boynuz, kan, kemik, gübre
ve bunlar gibi hayvan maddelerini,
g) Tespit
edilen gümrük kapısı; hayvan ve hayvan maddelerinin ithal ve ihracında
yetkilendirilen gümrük kapılarını,
h) Hayvan
sahibi vekili; noterlikçe düzenlenmiş belge ile kendisine yetki verilmiş olan
kişiyi,
ifade eder.
İhbarı Mecburi Hastalıkların Belirlenmesi
Madde 4 - Hayvan Sağlığı ve
Zabıtası Kanununa tabi ve ihbarı mecburi hayvan hastalıkları, Bakan onayı
ile teşkil olunan Hayvan Sağlığı Danışma Kurulunca belirlenir ve hastalıklara
ait liste Bakanlık tebliği olarak Resmi Gazete'de yayımlanır.
Resmi
Gazete'de yayımlanan ihbarı mecburi hastalıklardan biri veya bir kaçının
listeden çıkarılması veya yeni hastalıkların ilavesi gerektiğinde, konu Hayvan
Sağlığı Danışma Kurulunda müzakere edilir. Hayvan Sağlığı Danışma Kurulu
görüşünün Bakanlıkça uygun bulunması halinde hazırlanan liste Bakanlık tebliği
olarak Resmi Gazete'de yayımlanır.
İKİNCİ BÖLÜM
Sınırlarda Sağlık Zabıtası
Hayvan ve Hayvan Maddelerinin İthal ve
İhraç Yeri
Madde 5 - Yabancı ülkelerle
yapılacak her nevi hayvan ve hayvan maddelerinin ithal ve ihracı Bakanlık ile
Maliye ve Gümrük Bakanlığı tarafından tesbit edilen gümrük kapılarından
yapılır. Gümrük kapısı açılabilmesi için bu yerlerde Gümrük İdaresi bulunması
şarttır. Maliye ve Gümrük Bakanlığının olumlu görüşü alınarak belirlenen gümrük
kapıları Bakanlık tebliği ile Resmi Gazete'de yayımlanır.
Menşe Şahadetnamesi ve Veteriner Sağlık
Raporu Aranması Mecburiyeti
Madde 6 - Yurda kara, su ve hava
yollarıyla ithal olunacak hayvan ve maddelerinin sahipleri, vekilleri veya
nakledicileri bunların çıkış yerinde salgın ve bulaşıcı hayvan hastalığı
olmadığına ve sağlıklı bulunduklarına dair menşe veresmi veteriner hekim
tarafından verilmiş sağlık raporunu göstermeye mecburdurlar.
Menşe ve veteriner sağlık raporları ayrı ayrı veya tek bir
belge halinde düzenlenmiş olabilir. Bunların mutlaka hayvan ve hayvan
maddelerinin çıktıkları ülkenin yetkili devlet veterineri tarafından imzalanıp
bağlı bulunduğu servisin resmi mühürü ile de tasdik edilmiş olması gereklidir.
Sağlık
raporları özel veteriner hekim tarafından tanzim edilmiş ise, bunların yetkili
devlet veteriner hekimi tarafından tasdik edilmiş olması mecburidir.
Menşe ve Sağlık Raporlarında Aranan
Hususlar
Madde 7 - Menşe ve sağlık
raporlarında; hayvanların nevi, cinsi, adedi, sahibinin adı, adresi, çıkış,
kontrol ve varış yerleri; hayvan maddelerinin nevi, miktarı, ambalajlarının
şekli, balya adedi, markası, ağırlığı, seri numarası, sahibinin isim ve adresi,
çıkış, kontrol ve varış yerleri yazılır.
Damızlık
büyükbaş hayvanlardan tek tırnaklılar için ayrıca tasdikli eşkal cetveli, çift
tırnaklı hayvanlar için de kulak numaralarını gösterir tasdikli liste eklenir. Diğer hayvanlar için menşe ve sağlık
raporları düzenlenmesi yeterlidir.
İthal
edilecek damızlık hayvanlarla ilgili sağlık ve teknik şartlar Bakanlıkça
belirlenir ve bu hususta belgeler de aranır.
Kasaplık
hayvanların ithali ile ilgili hususlar Bakanlıkça belirlenir.
Menşe ve Veteriner Sağlık Raporlarının
Lisanı, Geçerlilik Süresi
Madde
8 –
Menşe ve sağlık raporları, hayvan ve
hayvan maddelerinin ithal edildiği ülke lisanına ilaveten Türkçe, İngilizce,
Fransızca lisanlarından biri ile ve en son sevk edildikleri yerlerden,
sevklerinden en fazla iki gün önce tanzim edilir.
Menşe ve sağlık raporlarının
geçerlilik süresi Bakanlıkça belirlenir.
İlk Kontrol ve Rapor Tanzimi
Madde 9 - Kara, su ve hava
yollarıyla hudut kapılarına, deniz veya hava limanlarına gelecek hayvanların
ilk muayeneleri kapı ve limanlardaki kara, su ve hava taşıt araçları içinde
yapılır. Bu muayenede; hayvanların sağlık durumları ile menşe ve sağlık
raporunda belirtilen hususlara uygun bulunup bulunmadıkları hükümet veteriner
hekimi tarafından incelenir. İlk muayene sonunda menşe ve veteriner sağlık
raporunda belirtilen özellikte bulunan sağlıklı hayvanlar son muayenelerinin yapılacağı
muayene istasyonlarına, tahaffuzhanelere veya istas yon, rıhtım ve hava
limanlarındaki hayvan parklarına gönderilir.
Hayvan
maddelerinin ilk muayenesi kara, su, hava nakil vasıtalarında yapılıp,
gerektiğinde laboratuvara gönderilmek üzere materyal alınır ve ilk muayene
sonucuna ait işlem, bunların tahaffuzhaneye veya gümrük ambarlarına
taşınmasından sonra yapılır. Son muayeneleri buralarda yapılarak, hastalık
bulunmadığı anlaşıldıktan sonra ithali için gümrük idaresine verilmek üzere bir
rapor düzenlenir veya mevcut evrakın uygunluğu tasdik edilir.
Muayeneler
hayvan ve hayvan maddelerinin sahibi veya sahipleri veya vekillri huzurunda
yapılır. Hayvan ve hayvan maddelerinin sahibi veya sahipleri veya vekilleri
muayenelerde her türlü yardım ve kolaylığı göstermeye mecburdurlar.
İthal İzni Verilmeyecek Hayvan ve Hayvan
Maddeleri
Madde 10 - Veteriner sağlık
raporu bulunmayan veya özellikleri belgelerindekine uymayan hayvan ve hayvan
maddelerinin ithaline izin verilmez, mahalline reddolunur.
Hasta ve
hastalıktan şüpheli hayvanlar ile, hastalık amilini taşıyan ve bulaşmadan
şüpheli hayvan maddelerinin ithaline izin verilmez, mahalline reddolunur.
Menşe ve
veteriner sağlık raporu bulunan, ambalajı yapılmış olmakla beraber; bozulmuş,
kokmuş hayvan maddelerinin ithaline izin verilmez, mahalline reddolunur.
Belge Aranmayacak Hayvan Maddeleri
Madde 11 - Yolcu beraberinde
getirilecek fenni usullere göre kapatılmış kutulardaki her nevi su ürünleri,
hayvan maddeleri konserveleri, pastırma ve sucuk gibi 5 kiloyu geçmeyen hayvan
maddeleri ile kontrol, araştırma ve bilimsel çalışma amacıyla gönderilen
numuneler için menşe ve veteriner sağlık raporu aranmaz.
Son Muayenelerde Nakil ve Bakım Masrafları
Madde 12 - Hayvan ve hayvan
maddelerinin son muayenelerinin yapılması için muayene yerlerine nakline kadar
gerekli masraflar ve hayvanların bakım ve beslenmeleri sahiplerine aittir.
İthalde Dezenfeksiyon Belgesi Gösterme
Mecburiyeti
Madde 13 - Türkiye'ye hayvan ve
hayvan maddeleri nakleden kara, su, hava ve diğer nakliye vasıtalarının
sahipleri hayvan ve hayvan maddelerinin yüklenmesinden önce temizlendiğini,
dezenfekte edildiğini ve tarihini ihtiva eden belgeyi ilk muayeneyi yapan
veteriner hekime göstermek mecburiyetindedir. Temizlik ve dezenfeksiyon belgesi
bulunmayan nakliye vasıtaları ve içindeki hayvan ve hayvan maddeleri son
muayenelerin yapılacağı yerlere ve iç gümrüklere sevkedilmez. Ancak bu hususta
yapılacak bütün masraflar vasıtanın ait olduğu şirket veya sahiplerine ait
olmak suretiyle, hükümet veterineri gözetiminde talimatına uygun şekilde
temizlik ve dezenfeksiyon yaptırıldıktan sonra son muayeneye alınmalarına ve
yurt içine sevklerine izin verilir.
Transit Geçişlerde Belge İbrazı
Madde 14 - Ülkemizden transit
geçirilecek hayvan ve hayvan maddeleri için giriş kapılarında hükümet veteriner
hekimlerince vize edilen menşe ve veteriner sağlık raporlarını hayvan veya
hayvan maddelerinin sahip veya vekilleri ülkeden çıkarken, çıkış kapısındaki
hükümet veteriner hekimine göstermek zorundadırlar.
Hastalık Çıkışlarında Hudut Kapılarının
Kapatılması
MADDE
15 – Komşu veya ticari
ilişkide bulunduğumuz ülkelerde bulaşıcı veya salgın hayvan hastalığı görülmesi
halinde bu ülkenin tamamından veya bir bölgesinden bulaşmaya vasıta olabilecek
canlı hayvanlar ile hayvan maddelerinin ithalatı ve transit geçişi Bakanlıkça
yasaklanabilir. İthalat yasağının kapsamı hastalığın seyrine göre
daraltılabilir veya genişletilebilir.
Hudut Kapılarının Yeniden Açılması
Madde 16 - Salgın ve bulaşıcı
hayvan hastalıkları sebebiyle kapatılan hudut kapılarının yeniden açılmasına
hastalıkların nev'ine göre son hastanın öldürülmesi, ölmesi veya iyileşmesinin
resmen bildirilmesi halinde sığır vebasında 60 gün, şapta 15 gün, çiçekde 60
gün, mavidilde 40 gün, at vebasında 60 gün geçtikten sonra müsaade olunur.
Diğer hastalıklar için hudut kapısının bağlı bulunduğu il hayvan sağlık
zabıtası komisyonunca bu Yönetmeliğin İkinci Kısmının "Yurtiçinde Sağlık
Zabıtası ve Karantina Tedbirleri" başlığını taşıyan İkici Bölümünde
açıklanan ve hastalıkların özelliklerine göre belirlenen karantina süreleri
dikkate alınır.
Hudut Bölgelerindeki Kordonların Korunması
Madde 17 - Kapatılmış hudut
bölgelerinde hastalığın etrafa yayılma tehlikesi bulunduğu zaman mahalli zabıta
kuvvetiyle muhafazası mümkün olmayan hallerde kordonlar genel asayiş görevi
dışındaki askeri birliklerle de takviye edilir.
Raporsuz Getirilen Hayvan ve Maddelerine
Uygulanacak İşlemler
Madde 18 - 8/5/1986 tarihli ve
3285 sayılı Kanunun 5 inci maddesine göre tesbit edilen gümrük kapılarına;
a)
Veteriner sağlık raporu olmadan getirilen hayvan ve hayvan maddeleri ile
herhangi bir bulaşıcı hastalığa yakalanmış olduğu tesbit edilen hayvanlar
reddolunur, yurda girişleri yasaklanır.
b)
Veteriner sağlık raporu olmadan getirilen ve reddi mümkün olmayan hayvanlardan
hastalıklı veya hastalıklardan şüpheli görülenler tazminatsız olarak öldürülür
ve imha olunur.
c)
Veteriner sağlık raporu olmadan getirilen ve reddi mümkün olmayan, hastalık
belirtisi göstermeyen hayvanlar son muayene yerlerine gönderilir.
Buralarda,bütün bakım ve karantina masrafları sahiplerine ait olmak üzere 21
gün karantinaya alınır. Bu müddet içinde bulaşıcı hastalık taşımayanların
ithaline izin verilir. Hastalıklı hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve
imha edilir.
d)
Veteriner sağlık raporu olmadan getirilen ve reddi mümkün olmayan hayvan
maddeleri bakım ve karantina masrafları sahiplerine ait olmak üzere karantinaya
alınır. Bunların hastalık taşımadığı ilgili laboratuvarların muayenesi sonunda
anlaşıldığında, ithaline izin verilir. Hastalık taşıdığı tesbit olunan hayvan
maddeleri tazminatsız olarak imha olunur.
Gümrük Kapıları Dışından Sokulan Hayvan ve
Hayvan Maddelerine Uygulanacak İşlemler
Madde 19 - Tesbit edilen gümrük
kapıları dışında hududun herhangi bir yerinden veteriner sağlık raporu ile veya
raporsuz yurda sokulan hayvanlar bulundukları yerde mahalli mahkeme kararı ile
müsadere edilerek her türlü bakım ve karantina masrafları sahibine ait olmak
üzere karantinaya alınır. 21 günlük karantina sonunda hasta ve hastalıktan
şüpheli hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha olunur. Sağlam bulunan
hayvanlar Maliye ve Gümrük Bakanlığının ilgili mahalli teşkilatına,
satılmak üzere teslim edilir.
Tespit edilen
gümrük kapıları dışında hududun herhangi bir yerinden veteriner sağlık raporu
ile veya raporsuz yurda sokulan hayvan maddeleri de mahalli mahkeme kararı ile
müsadere edilerek karantinaya alınır. İlgili laboratuvarlardayaptırılan muayene
sonunda hastalık amili taşıdığı tesbit edilen veya bulaşmadanşüpheli hayvan
maddeleri imha edilir. Muayene sonucu hastalık taşımadığı anlaşılan hayvan
maddeleri ise usulüne uygun olarak satılmak üzere Maliye ve Gümrük Bakanlığının
mahalli teşkilatına teslim edilir.
Kapatılmış Hudut Kapılarından Girişlerde
Yapılacak İşlemler
Madde 20 - Bulaşıcı hayvan
hastalığı dolayısıyle kapatılmış olan hudut kapılarından, konulan yasağa rağmen
memlekete hayvan sokulduğunda;
a) Hükümet
veteriner hekimi tarafından bir tutanakla durum tesbit edilir. Mahalli
mahkemece bu tutanağa istinaden hayvanlar derhal müsadere olunur.
b) Müsadere
olunan hayvanlar hükümet veteriner hekimince muayene edilir. Hayvanlarda
hastalık bulunduğu tesbit olunursa, tazminatsız olarak öldürülür ve imha
edilir.
c) Müsadere
edilen hayvanlarda hastalık belirtisi görülmemişse bütün masrafları sahiplerine
ait olmak üzere 21 gün karantinaya alınır. Karantina süresi sonunda hastalık
arazı göstermeyen hayvanlar Maliye ve Gümrük Bakanlığının mahalli teşkilatına,
satılmak üzere teslim edilir. Hastalık arazı gösterenler öldürülür ve imha
edilir.
Bulaşık
hayvan hastalığı dolayısıyle kapatılmış hudut kapılarından, konulan yasağa
rağmen memlekete hayvan maddeleri sokulduğunda;
a) Hükümet
veteriner hekimi durumu bir tutanakla tesbit eder ve müsadere kararı alınmak
üzere durum mahalli mahkemeye bildirilir.
b) Mahkeme
tarafından müsaderesine karar verilen hayvan maddeleri hududun kapatılmasına
sebep olan hastalığa hassas hayvanlara ait ise, hükümet veteriner hekiminin
nezaretinde mahallinde dezenfeksiyona tabi tutulur. Dezenfekte edilen hayvan
maddeleri Maliye ve Gümrük Bakanlığının mahalli teşkilatına, satılmak üzere
teslim olunur.
c) Müsadere
olunan hayvan maddelerinin hastalık amilini taşıdığının veya bulaşık olduğunun
ilgili laboratuvar tarafından bildirilmesi halinde bu maddeler yakılarak, derin
çukurlara gömülerek veya kimyevi maddelerle hükümet veteriner hekimi
nezaretinde imha edilir.
Öldürülme
ve imha şartlarının yerine getirilmesi esnasında çevre sağlığının korunması
amacıyla ilgili mahalli kuruluşların görüşleri alınır.
Bulaşık
hayvan hastalığı dolayısıyle kapatılmış hudut kapılarından yasağa rağmen
memlekete mecburi olarak hayvan ve hayvan maddesi sokulması halinde bunlara da
yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanır.
Girişlerdeki İtlaf ve İmhalarda
Belediyelerin ve Köy Muhtarlıklarının Sorumluluğu
Madde 21 - Tespit edilen gümrük
kapılarına getirilen veya gümrük kapıları dışında hududun herhangi bir yerinden
yurda sokulan hayvanlar ile hayvan maddelerinden imha edilmesine karar
verilenler için mahalli belediye ve köy muhtarlıkları yer göstermek mecburiyetindedir.
Öldürme ve imha işlemleri hükümet veteriner hekiminin nezaretinde belediye veya
köy muhtarlıkları ekiplerince yapılır.
İhracatta Müracaat, Muayene ve Belge
Tanzimi
Madde 22 - Ülkemizden yabancı
memleketlere ihraç edilecek hayvanların ve hayvan maddelerinin sahipleri bu
hayvanların ve hayvan maddelerinin menşelerinde salgın ve bulaşıcı hayvan
hastalığı olmadığına dair belediyeden, belediye olmayan yerde köy
muhtarlıklarından menşe şahadetnamesi alır ve veteriner sağlık raporu almak
üzere hükümet veteriner hekimine müracaat eder.
Hayvan ve
hayvan maddesi ihraç edeceklerin hükümet veteriner hekimine müracaatları
üzerine hükümet veteriner hekimi hayvan ve hayvan maddelerini muayene
yerlerinde muayene eder. Belediye veya köy muhtarlığından alınmış olan menşe
şahadetnamesine göre gerekli kontrolü yaptıktan sonra, ihraç edilecek hayvanlar
sağlam ise yurtiçi veteriner sağlık raporunu düzenleyerek imza karşılığı hayvan
sahibine verir. Ancak, işletmede sorumlu veteriner hekimin bulunması halinde
ithal edildikten sonra yeniden ihraç edilecek hayvan maddelerinde, sorumlu
veteriner hekimin düzenleyeceği rapora istinaden menşe şahadetnamesi
aranmaksızın veteriner sağlık raporu düzenlenir.
Yurtiçi
veteriner sağlık raporu ile hudut kapısına, ihraç istasyonu veya iskelesine
getirilen hayvanlar veya hayvan maddeleri hükümet veteriner hekimi tarafından
muayene ve kontrol edilir. Yurtiçi veteriner sağlık raporunda belirtilen
hususlara uygun bulunması halinde ihracata ait veteriner sağlık raporu tanzim
edilerek ihracına izin verilir.
Veteriner
sağlık raporunda belirtilen hususlara, genelge veya talimatlarda belirtilen
esaslara uyulmaması veya bir hastalık tespiti halinde, hayvanların ihracına
izin verilmeyerek aynı vasıta ile menşeine iade edilir. Menşeine iade edilen
hayvanlar hakkında gerekli işlemlerin yapılmasını sağlamak için Bakanlığın
ilgili il/ilçe müdürlüğüne bilgi verilir.
İhracatta Kullanılacak Raporlar
Madde 23 - İhracatta
kullanılacak veteriner sağlık raporları Bakanlıkça hazırlanır; ilgili kurum ve kuruluşlara
dağıtılır. Bu raporlar yurtiçi hayvan hareketlerinde kullanılmaz.
Yabancı Ülkelerde Hastalık Çıkışında
İhracat
Madde 24 - Ülkemize hemhudud
komşu ülkelerde veya hayvan ve maddeleri yönünden ticari ilişkilerimiz bulunan
diğer ülkelerde bulaşık hayvan hastalığı çıktığında; gerek hemhudud ülkelere
yapılacak, gerekse bu ülkeler üzerinden transit olarak diğer ülkelere yapılacak
hayvan ve maddeleri ihracı Bakanlık talimatı ile düzenlenir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Hastalıkların Çıkışında Haberleşme, Hastalık İhbarı
Köylerde Hastalık İhbarı
Madde 25 - Bir yerde hayvan
hastalığı yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri görülürse bu durumun
köylerde hayvan sahipleri, çobanlar, celepler, hayvan bakıcıları tarafından köy
muhtarlarına bildirilmesi mecburidir. Köy muhtarı bulunmadığı takdirde jandarma
karakoluna haber verilir.
Hayvan hastalığı yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri
ihbarını alan köy muhtarı veya karakol komutanı mülki amire yahut Bakanlık il
veya ilçe müdürlüğüne haber vermekle yükümlüdür.
Gezici Sürülerde Hastalık İhbarı
Madde 26 - Hayvan hastalığı
yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri gezici sürülerde görülürse bunların
sahipleri, koruyucuları, çobanları, en yakın köy muhtarlarına, bulunmadığı
hallerde jandarma karakoluna hastalığı bildirmek zorundadır.
Diğer Hastalık İhbarı
Madde 27 - Hayvan hastalığı
yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri işletmelerde veya çiftliklerde
görülürse bu durumun çobanlar yahut hayvan bakıcıları tarafından işletme veya
çiftlik sahibine, çiftlik kahyalarına bildirilmesi mecburidir.
Hayvan
hastalığı yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri haberini alan
çiftlik-işletme sahibi veya çiftlik kahyası en yakın muhtara, jandarma
karakoluna, belediye başkanına, mahallin mülki amirine veya Bakanlık il veya
ilçe müdürlüğüne yazılı veya sözlü olarak bildirmekle yükümlüdür.
Şehir ve Kasabalarda Hastalık İhbarı
Madde 28 - Hayvan hastalığı
yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri şehir ve kasabalarda görülürse,
hayvan sahipleri, koruyucuları, bakıcıları veya çobanları bu durumu mahallin
mülki amirine, belediye başkanına, jandarma karakoluna, polise veya Bakanlık il
ve ilçe müdürlüğüne yazılı veya sözlü olarak bildirmekle yükümlüdür.
Gemilerde Hastalık İhbarı
Madde 29 - Hayvan hastalığı veya
sebebi belli olmayan hayvan ölümleri gemilerde görülürse hayvan sahipleri,
koruyucuları, çobanları, hayvan bakıcıları durumu kaptana bildirmek
zorundadırlar. İhbarı alan kaptan gümrük idaresine bildirmek mecburiyetindedir.
Gümrük idaresi de bu durumu mahallin en büyük mülki amirine bildirmekle
yükümlüdür.
Trenlerde Hastalık İhbarı
Madde 30 - Hayvan hastalığı veya
sebebi belli olmayan hayvan ölümleri trenlerde görülürse hayvan sahipleri,
koruyucuları, çobanları, hayvan bakıcıları durumu istasyon idaresine bildirmek
ve ihbarı alan istasyon idaresi mahallin en büyük mülki amirine haber vermekle
yükümlüdür.
Gümrüklerde Hastalık İhbarı
Madde 31 - Hayvan hastalığı veya
sebebi belli olmayan hayvan ölümleri sınırlarda yahut gümrüklerde görülürse
gümrük idaresi mahallin en büyük mülki amirine derhal haber vermekle
yükümlüdür.
Serbest Veteriner Hekim ve Veteriner Sağlık
Teknisyenlerinin İhbar Yükümlülüğü
Madde 32 - Serbest veteriner
hekim veya serbest veteriner sağlık teknisyenleri bir yerde hayvan hastalığı
yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri gördüğünde en yakın köy muhtarına,
jandarma karakoluna, polis veya belediye zabıtasına, mahallin mülki amirine
veya Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne bildirmekle yükümlüdür.
Hastalık Çıkan Bölgelere Yakın Çevrede
İhbar Şekli
Madde 33 - Hayvan hastalığının
yaygın olarak hüküm sürdüğü bölgelere yakın yerlerde bir hayvanın hastalanması
veya ölmesi halinde dahi hayvan sahibi, hayvan bekçisi, koruyucusu, çobanı veya
celepler en yakın muhtara yahut jandarma karakoluna haber vermekle
yükümlüdürler. İhbarı alanlar derhal mahallin en büyük mülki amirine haber
vermek zorundadır.
Hastalığı Haber Alanların Sorumluluğu
Madde 34 - Bir yerde hastalık
yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri olduğu ihbarını alan 3285 sayılı
Kanunun 9 uncu maddesinde yazılı görevliler en seri vasıta ile mahallin mülki
amirine veya Bakanlık il/ilçe müdürlüğüne yazılı veya sözlü olarak haber
vermekle yükümlüdürler.
Silahlı Kuvvetlere Ait Hayvanlardaki
Hastalık Çıkışında Yapılacak İşlemler
Madde 35 - Silahlı Kuvvetlere
ait hayvanlarda çıkan hastalığın adı, çıkış zamanı, hasta ve ölen hayvan
sayısı, nereden bulaştığı, sirayete maruz hayvan sayıları, hastalığın
söndürülmesi için alınan tedbirler mülki makamlara bildirilir.
Silahlı
Kuvvetlere ait hayvanlarda çıkan hastalıkların mücadelesi ve hastalığın
söndürülmesi 3285 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte gösterilen esaslara göre Silahlı
Kuvvetlerce yapılır.
Silahlı
Kuvvetlere ait hayvanlarda çıkan hastalığın söndürülmesi için ilgili
komutanlıkça mülki makamlardan yardım istendiği taktirde mevcut imkanlara göre
aşı, serum, biyolojik madde yardımı yapılır; veteriner hekim ve diğer ilgili
personel görevlendirilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Hastalık Çıkışında Alınacak Genel Tedbirler
Veteriner Hekim Gelinceye Kadar Yapılacak
İşlemler
Madde 36 - Bir yerde salgın
hayvan hastalığının çıktığı ihbar edildiğinde, bu haberi alan makamlar illerde
Bakanlık il müdürlüğüne, ilçelerde ilçe müdürlüğüne derhal bildirir.
Hükümet
veteriner hekimi hastalık çıkan yere gelinceye kadar o yerdeki idari makamlar,
belediye yahut köy ihtiyar heyeti ölen hayvanları veteriner hekimin muayenesi
için muhafaza altına alır. Hasta hayvanları ayrı bir yerde, sağlam hayvanları
başka bir yerde bulundurur. Hasta hayvanların bulunduğu yere giriş ve çıkışları
önler. Hastaların temas ettiği ve hastalara ait her çeşit eşya, hayvan yemi ve
hayvan maddelerinin dışarıya çıkarılmasını yasaklar. Hasta hayvanların bakımı
için bir kişi görevlendirilir. Görevli kişinin dışında tecrit mahalline hiç
kimsenin girmesine izin verilmez.
Tecrit Edilen Hayvanların Bakımı
Madde 37 - Mahalli idari
makamlar, belediye ve köy ihtiyar heyetleri tarafından tecrit edilen
hayvanların suları ve yiyecekleri o mahalde bulunan ve hariçle temas
ettirilmeyen kaplarla verilir. Hastalıklı yerden hayvan çıkarılmaz; buraya
başka yerden hayvan sokulmaz.
Ölen Hayvanlara Yapılacak İşlem
Madde 38 - Hastalık çıkan yere
hükümet veteriner hekimi gelinceye kadar ölen hayvanlar muayene için muhafaza
altına alınır. Ölen hayvanın kokuşması halinde, bu hayvanların derileri
yüzülmeden ve uygun bir şekilde nakledilerek hayvanların uğrağı olmayan,
akarsulardan uzak, yeraltı sularını kirletmeyecek şekilde en az iki metre
derinliğindeki çukurlara kireçlenerek gömülmeleri veya yakılmaları mahalli
idari makamlar tarafından temin olunur.
Hükümet Veteriner Hekiminin Hastalık Yerine
Gitmesi
Madde 39 - Bir yerde salgın
hayvan hastalığı çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi en seri vasıta
ile en geç 24 saat içinde hastalık yerine gider. İl yahut ilçe müdürü gerekli
vasıtayı temin etmekle yükümlüdür. Hastalık yerine gidilmesi için il veya ilçe
müdürlüğünün imkanlarının yeterli olmadığı durumlarda mülki ve mahalli idare ve
zabıta makamları gereken her türlü kolaylığı ve yardımı göstermeye mecburdur.
Gerektiğinde mülki idare amiri Silahlı Kuvvetlerin yardımını ister.
Kordon ve Karantinada Mülki Amirin
Sorumluluğu
Madde 40 - Hayvan Sağlığı
Zabıtası Komisyonu kararına göre hastalık bölgesine konulan kordonun ve
karantinanın yürütülmesi ve korunması köylerde bekçi ve korucular ile mahalli
jandarma karakolu tarafından yapılır. İl ve ilçelerde polis ve belediye
zabıtası marifetiyle yerine getirilir. Mülki amir gerekli bütün tedbirleri
almakla yükümlüdür.
Kordon ve
karantinanın mahalli zabıta kuvvetleri ile korunması mümkün olmayan hallerde en
büyük mülki idare amiri Silahlı Kuvvetlerden takviye talep eder.
Hastalık Yerinin İlanı
Madde 41 - Hastalıklı hayvanlar
ile bulaşmadan süpheli hayvanların, bunların maddelerinin ve bulaşmaya vasıta
olacak eşyanın kordon altından veya tecrit edildikleri yerden çıkarılmalarını
önlemek için hastalık sahası tespit edilerek mahalli vasıtalarla ilan olunur.
İlan olunan
hastalık sahasının hududlarını belirlemek için giriş-çıkış yerlerine hayvan
hastalığının işareti olarak hastalığın adı yazılı levhalar dikilir.
Kordon ve Tecrit Mahallerindeki Giriş-Çıkış
Yasağı
Madde 42 - Kordon ve tecrit
mahallerinde giriş-çıkış yasağı olan haller şunlardır :
a) Kordon
altından veya tecrit yerlerinden hastalıklı, hastalıktan veya bulaşmadan
şüpheli hayvanlar ile bunların maddelerinin ve bulaşmaya vasıta olabilecek eşya
ve yemlerin çıkarılmasına müsaade olunmaz.
b) Kordon
altındaki yer ile tecrit mahallerine, çıkan hastalığa hassas hayvanların
girişine izin verilmez.
c) Kordon
altında bulunan yerdeki mezbaha ve kombinaya kesilmek üzere getirilen
hayvanların girişine izin verilir. Kesilmeyen hayvanların kordon dışına
çıkışına müsaade edilmez.
d) Kordon
altındaki sahadan veya tecrit yerinden izinsiz hayvan çıkarıldığında hayvanlara
el konularak karantina ve bakımı sahiplerine ait olmak üzere 21 gün süre ile
karantinaya alınır. Karantina sonunda sağlam oldukları anlaşılanlar masrafı
sahibine ait olmak üzere temizlik ve dezenfeksiyona tabi tutulduktan sonra
sahibine teslim edilir. Hasta hayvanlar hakkında bu Yönetmeliğin İkinci
Kısmının İkinci Bölümünde yer alan hükümlere göre işlem yapılır. Bulaşmadan
şüpheli etinden istifade edilmesinde mahzur bulunmayan hayvanlar, kesilmekve
tüm masrafları sahibine ait olmak üzere, en yakın mezbahaya sevkedilir. İzinsiz
hayvan çıkaranlarla sahipleri hakkında 3285 sayılı Kanunun 46 ncı maddesine
göre işlem yapılmak üzere mahalli mahkemeye sevk edilir.
Kordon
altından veya tecrit edildikleri yerden kesilmek üzere hayvanların çıkarılması
gerektiği hallerde hastalığı takiple görevli hükümet veteriner hekimine
müracaat edilir. Hükümet veteriner hekimi durumu bir raporla tespit eder. Rapor
ilgili hayvan sağlık zabıtası komisyonu tarafından incelenir. Uygun görülürse
nakil kararı verilir.
Nakline
karar verilen hayvanlar kordon altından veya tecrit edildikleri yerden kapalı
ve dışarı ile teması olmayan vasıtalara yüklenir. Hayvanlar kesim yerine
varıncaya kadar bulundukları vasıtadan indirilmez. Yem artıkları, eşyaları ve
gübreleri bir yerde toplanarak imha edilir. Kullanılabilir durumdaki eşyalar
dezenfekte edilerek sahiplerine verilir. Hayvanların kesildikten sonra derileri
dezenfeksiyona tabi tutulur. İmhası gerekli organlar imha edilir. Kesim yapılan
yer dezenfekte edilip yıkandıktan sonra başka hayvanların kesimine müsaade
edilir.
Hayvanların
naklinde kullanılan vasıtalar hükümet veteriner hekimi nezaretinde dezenfekte
edilir. Dezenfeksiyonu yapılmayan vasıtaların hareketine izin verilmez.
Kordon
altından veya tecrit yerinden kesilmek üzere mezbahaya veyahut diğer kesim
yerlerine nakledilecek hayvanlar şap hastalığına yakalanmış ise nakil
vasıtalarının kapalı ve hastaların akıntılarını sızdırmayacak yapılışta olması
zorunludur. Kesilen hastalıklı hayvanların başları, memeleri ve ayakları derhal
imha edilir. Derileri dezenfeksiyona tabi tutulur.
Diğer
işlemler, bu Yönetmeliğin ikinci kısmının ikinci bölümünde yer alan hükümlere
göre yapılır.
Biyolojik Madde Uygulamaları
Madde 43 - Hayvan
hastalıklarının teşhisi maksadı ile biyolojik madde kullanılması gereken
durumlarda uygulamalar kamu kuruluşlarında görevli veteriner hekimler ile bu
Yönetmelik çerçevesinde görevlendirilen serbest veteriner hekimler tarafından
yapılır. Uygulama sonuçları tatbikatı yapan veteriner hekim tarafından bir
raporla Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne bildirilir. İhbarı ve takibi mecburi
bir hastalık teşhis olunduğunda bu Yönetmeliğe göre işlem yapılır.
Aşı ve İlaç Uygulamaları
Madde 44 - 8/5/1986 tarihli ve
3285 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine göre tespit ve ilan edilen hastalıklardan
birinin çıkışında hastalıkla mücadele, tedavi ve koruma amacı ile aşı, serum ve
ilaç uygulaması hükümet veteriner hekimi veya sorumluluğundaki veteriner sağlık
teknisyeni tarafından yapılır.
Hastalık
tehlikesi görülen yerlerde veya evvelki yıllarda hastalık çıkmış mahallerde
koruyucu aşılama ve ilaçlamalar Bakanlığın vereceği program ve emirlere göre
hükümet veteriner hekimleri, serbest veteriner hekimler veya bunların
sorumluluğunda veteriner sağlık teknisyenleri tarafından yapılır. Bakanlıkça
verilen programı uygulamayan serbest veteriner hekim ve veteriner sağlık
teknisyenleri hakkında 3285 sayılı Kanunun 49 uncu maddesi hükümleri uygulanır.
Serbest Veteriner Hekimlerce Yapılacak
Koruyucu Aşılama ve İlaçlamalar
Madde 45 - Serbest veteriner
hekimler koruyucu aşılama ve ilaçlama yapacakları yerleri her yıl Aralık ayı
başında bir programa bağlayarak Bakanlık il ve ilçe müdürlüğüne bildirirler.
Bakanlık programı dışındaki yerler için gerekli aşıların bedeli ilgili
laboratuvarların hesabına yatırılmak üzere aşılar ya doğrudan üretim
merkezinden verilir veya serbest veteriner hekimin adresi belirtilerek ilin
bağlı bulunduğu aşı stok merkezine gönderilir. Aşı üretim veya stok merkezi
serbest veteriner hekime verilen/gönderilen aşının nev'ini ve miktarını bir
yazı ile il/ilçe müdürlüğüne bildirir. Lüzumu halinde belirlenen program
dışında da ek aşı talep edilebilir. Serbest veteriner hekimler yaptıkları
aşılamaların cinsini, yerini, tarihini, hayvan nev'i ve sayılarını her ayın ilk
haftasında il/ilçe müdürlüklerine bildirmekle yükümlüdür.
Serbest Veteriner Hekimlerin Aşı
Kullanımında Uyacakları Kurallar ve Denetim
Madde 46 - Serbest veteriner
hekimler almış oldukları aşıları usulüne uygun olarak nakletmek, muhafaza için
işyerlerinde soğutucu bulundurmak ve prospektüsünde yazılı şekilde saklamak ve
uygulamak zorundadır. Bu hususlar Bakanlık il müdürlüğünce denetlenir ve
sonucuna göre gerekli işlem yapılır.
Aşılama ve İlaçlamalarda Havyan
Sahiplerinin Yükümlülüğü
Madde 47 - Hayvan hastalıkları
ile mücadele, tedavi veya koruyucu amaçla hükümet veteriner hekiminin yahut
onun görevlendireceği veteriner sağlık teknisyeninin yapacağı aşı, serum ve
ilaç uygulamalarını hayvan sahipleri yaptırmaya mecburdur. Hayvan sahipleri bu
maksatla lüzumlu araç ve gereçleri temin eder ve hükümet veteriner hekiminin
alınmasını istediği tedbirleri yerine getirir.
Aşı, serum
ve ilaç uygulamaları hükümet vetriner hekiminin tesbit edeceği yerde veya ayrı
ayrı yerlerde yapılır.
Aşılama ve İlaçlama Ücreti
Madde 48 - Hayvan Sağlığı ve
Zabıtası Kanununun 4 üncü maddesine göre tesbit edilen hastalıklarla diğer
hayvan hastalıklarına karşı yıllık programlara göre hastalıklarla mücadele,
tedavi veya koruyucu olarak hükümet veteriner hekimi veya sorumluluğundaki
veteriner sağlık teknisyeni tarafından hayvanlara uygulanan aşı, serum ve ilaç
tatbikatı için hayvan başına sahiplerince Bakanlıkça tesbit edilmiş olan ücret
ödenir. Tesbit edilen tatbikat ücretinin dışında hayvan sahiplerinden ayrıca
aşı, serum ve ilacın bedeli alınmaz.
Aşı, serum
ve ilaç tatbikatı sonucu hayvan sahiplerinden alınan ücret için, Bakanlıkça
düzenlenmiş ve sadece aşı, serum veya ilaç uygulandığını belirtir belge
niteliğini taşıyan bir makbuz, tatbikatı yapan tarafından hayvan sahibine
verilir.
Bakanlık
emri veya programına göre hastalıklarla mücadele, tedavi ve koruyucu maksatla
veya hayvan sahibinin isteği üzerine yapılan aşı, serum ve ilaç uygulama ücreti
uygulamayı yapana aittir.
Program Dışı Koruyucu Aşılamalar
Madde 49 - Bakanlık emri veya
programı dışında koruyucu maksatla aşı yaptırmak için Bakanlık il veya ilçe
müdürlüklerine müracaat edilebilir. Gerek hayvan sahibi tarafından bizzat,
gerekse hükümet veteriner hekimi tarafından bedeli karşılığında aşı üretim
yahut stok merkezlerinden gerekli aşı temin edilerek nakil vasıtası hayvan
sahibine ait olmak üzere aşı uygulanır. Aşılama ücreti makbuz karşılığı alınır.
Hayvanların İmhası
Madde 50 - Hastalık çıkan
yerdeki hasta ve hastalarla temasta bulunan hayvanların öldürülme ve imha işi
il ve ilçelerde belediye temizlik ekipleri, köylerde muhtarın nezaretinde köy
bekçi ve korucuları veya bu işin için muhtarlıkça görevlendirilen kişiler
tarafından yapılır. Bu husus hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararında
belirtilir.
Öldürülen
hayvanlar gömülür, yakılır veya kimyevi maddelerle imha edilir. Öldürme ve imha
işlemlerine dair tanzim edilen tutanak Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne
verilir.
Gömülme Yeri
Madde 51 - Hastalık çıkan
yerlerde hastalıktan ölen, öldürülen ve imha edilecek hayvanlar için belediye
ve köy ihtiyar heyeti su, yol ve meskenlerden uzak gömülme yerleri tespit
etmekle yükümlüdürler.
Temizlik ve Dezenfeksiyon
Madde 52 - Hastalık çıkan
yerlerde bulaşmaya vasıta olabilecek eşya ve maddelerden temizlenmesi ve
dezenfekte edilmesi mümkün olanlar temizlenir ve dezenfekte edilir. Mümkün
olmayanlar yakılarak imha edilir. Eşya ve maddelerin temizlik işi sahipleri
tarafından hükümet veteriner hekiminin gözetiminde yapılır. Temizlenen eşya ve
maddeler Bakanlık il veya ilçe müdürlüklerince temin olunan ilaçlarla
dezenfekte edilir. Dezenfeksiyona hükümet veteriner hekimi nezaret eder.
Tecrit Yeri
Madde 53 - Hastalık çıkan
yerlerde hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanları tecrit etmek için köy ihtiyar
heyeti veya belediyeler hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların diğer
hayvanlarla temas etmiyecekleri ahır, ağıl gibi kapalı veya etrafı çeşitli
şekilde ihata edilmiş açık tecrit yeri göstermekle yükümlüdür. Buraya konulan
hayvanlar hakkında hükümet veteriner hekimi tarafından karar verilinceye kadar,
iaşe masrafları hayvan sahipleri tarafından temin edilir.
Tecrit Yerine Giriş - Çıkışlar
Madde 54 - Hasta ve hastalıktan
şüpheli hayvanların bulunduğu yere hükümet veteriner hekimi ve bakıcı dışında
kimse giremez. Hükümet veteriner hekimi giriş ve çıkış için fenni tedbirleri
almakla yükümlüdür.
Dezenfeksiyon Uygulama Talimatı
Madde 55 - 8/5/1986 tarihli ve
3285 sayılı Kanuna göre tespit edilen hastalıkların veya ihbarı mecburi olmayan
hastalıkların çıkışında, hastalığın sönmesini temin için yapılacak temizleme ve
dezenfeksiyonda hayvanların, derilerin, hayvan barınaklarının, hastaların temas
ettiği maddelerin nasıl temizlenip dezenfekte edileceği; hastalık çıkan
mahaldeki çayır ve meralar, su ve yalaklarda yapılacak işlemler; hangi
dezenfektanın nerede ve nasıl kullanılacağı ve dezenfeksiyonlarda dikkat
edilecek hususlar ile gerek yurt içi hayvan nakillerinde, gerekse hudut
kapılarından ihraç edilen hayvan ve maddeleri ihracatında kullanılan nakil
vasıtalarının temizlik ve dezenfeksiyonu ve bunlara verilecek belgelerle ilgili
hususlar bu Yönetmeliğe göre çıkarılacak Bakanlık talimatı ile belirlenir.
Kordon Altında Hareket
Madde 56 - Kordon altına alınmış
bulunan yerlerden, hastalığa tutulabilecek, hastalık amili taşıyabilecek veya
bulaştırabilecek hayvanlarla bunların her türlü maddelerinin toplatılması,
park, pazar ve sergilere gönderilmesi yasaktır.
Kordon bölgesinden hastalığa tutulabilecek hayvanlara ait
maddelerin dışında kalan ve hükümet veteriner hekiminin gerekli gördüğü
tedbirler alındıktan sonra çıkarılmasına izin verdiği maddeler çıkarılabilir.
İzinsiz
çıkarılan hayvan maddelerine bir tutanağa istinaden el konularak, gerekli
laboratuvar muayene sonuçlarına göre işleme tabi tutulur. Hastalıklı ve
bulaşmadan şüpheliler imha olunur; salimler serbest bırakılarak, çıkaranlarla
sahipleri, haklarında 3285 sayılı Kanunun 46 ncı maddesine göre işlem yapılmak
üzere mahalli mahkemeye sevk edilir.
Kordon Sahasındaki Sürülerin Hareket ve
Bakımı
Madde 57 - Kordon altında
bulunan yerlerde, hastalığa hassas olan sürülerin bir biriyle temas etmesine
izin verilmez. Bu sürülerin kordon mıntıkası dışına çıkarılması yasaktır.
Hükümet veteriner hekimi hastalık tamamen söndükten sonra kordonun
kaldırılmasını takiben sürülerin hareketine müsaade eder. Kordon altındaki
yerlerdeki sürülerin bakım ve iaşe masrafları sahipleri tarafından karşılanır.
Kordon Sahasındaki Toplu Barınaklarda
Hareket
Madde 58 - Kordon sahası içinde
bulunan park, pazar, panayır, sergi ve han gibi hayvanların toplu bulunduğu
yerler ve yollar, çıkan hayvan hastalığına hassas olan hayvanlara kapatılır.
Buralarda bulunan istasyon ve iskelelerden hastalığa hassas bulunan hayvanların
çıkmasına izin verilmez. Kesilmek üzere hükümet veteriner hekiminin izin
vermesi halinde istasyon ve iskeleden hayvan girişine izin verilir. Bulaşmaya
sebep olabilecek ot, saman ve benzeri hayvan yemlerinin kordon sahasından
dışarı çıkarılması yasaktır. Çıkarılanlara el konularak imha edilir.
Bölgesel Salgın Hastalıklarda Giriş ve
Çıkış Yasağı
Madde 59 - Bir bölgede hastalık
salgın bir hal aldığı zaman hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile
bölgedeki iskele, istasyon ve hava alanları, genel geçiş yolları, hayvan park,
pazar ve panayırları hastalığın söndürülmesine kadar kısmen veya tamamen aynı
hastalığa hassas hayvanlara kapatılır. Kesilmek üzere mezbaha ve diğer kesim
yerlerine nakledilecek hayvanların bölgeye girmesine izin verilir.
Kordunun Kaldırılması
Madde 60 - Kordon altına alınan
yerlerdeki hayvanların sağlık durumları hükümet veteriner hekimleri tarafından
kontrol edilir. Hastalığın söndüğü ve bulaşma tehlikesinin yok olduğu
anlaşıldığında hükümet veteriner hekimi kordonun kaldırılmasını hayvan sağlık
zabıtası komisyonuna bir raporla teklif eder. Hayvan sağlığı zabıtası komisyonu
bu rapora göre Yönetmelikte gösterilen her hastalık nev'ine ait kordon müddeti
sonunda kordonun kaldırılmasına karar verir. Hükümet veteriner hekimi
hastalıklı yerde gerekli temizlik ve dezenfeksiyonu yaptırır. Kordonun
kaldırıldığı Bakanlığa ve diğer illere bildirilir. Hastalığı takiple görevli
hükümet veteriner hekiminin düzenlediği hastalık sönüş raporu Bakanlığa
gönderilir. Hastalık sönüş raporunun düzenleme şekli talimatında belirlenir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Koruma ve Tedavi Tedbirleri, Yurtiçinde Hayvan ve Hayvan
Maddelerinin Nakil ve Ticareti
Koruyucu ve Tedavi Edici Maddelerin İmali
ve Kontrolu
Madde 61 - Hayvan hastalıklarına
karşı kullanılan ilaç, aşı, serum ve biyolojik maddeleri imal edecek gerçek ve
tüzel kişiler Bakanlığa dilekçe ile müracaat eder. Bakanlık uzmanlar heyetinin
vereceği rapora göre gerçek ve tüzel kişilere enstitü, laboratuvar veya
tesislerinde imalat izni verir. İmalat yapan gerçek ve tüzel kişiler bunları
satışa vermeden önce Bakanlığın göstereceği yerde, gerekli kontrolları
yaptırarak uygunluk raporu alırlar. Uygunluk raporu almış olan gerçek ve tüzel
kişilere Bakanlıkça ruhsatnamesi verilir.
İlaç, Aşı, Serum ve Biyolojik Maddelerin
İllerde Kontrolu
Madde 62 - Hayvan hastalıklarına
karşı kullanılan, imal veya ithal olunan ilaç, aşı, serum, biyolojik ve
kimyasal maddelerin ve veteriner müstahsarların uygunluk raporlarındaki
şartları taşıyıp taşımadıkları Bakanlık il müdürlükleri tarafından kontrol
edilir. Alınan numuneler Bakanlık enstitü ve laboratuvarlarında tetkik olunur.
Yararlı olmadıkları, istenilen şartlarda hazırlanmadıkları ve satış
ruhsatnamesindeki esaslara uymadan satıldıkları tespit edilenlere o yerin mülki
amirince el konur. Aynı seri numaraların kullanılması ve satışları yasak
edilir. İmal veya ithal edenler Cumhuriyet Savcılığına bildirilir.Suçlu bulunan
imalatçının ruhsatı iptal edilir. Bunlara aynı isim altında tekrar ruhsat
verilmez.
Zati İhtiyaç Kabul Edilen Hayvan Maddeleri
Madde 63 - Zati ihtiyaca mahsus
veya mahalli pazarlara götürülen hayvan maddeleri için menşe şahadetnamesi veya
veteriner sağlık raporu aranmaz. Alım - satıma konu olmamak kaydıyla hayvan
maddelerinden 50 kg. et, üç adet küçükbaş, bir adet büyükbaş hayvan derisi, 50
kg. yapağı, 10 kg. tiftik ile 10 kilograma kadar diğer hayvan maddeleri zati
ihtiyaç olarak kabul edilir.
Hayvanlar İçin Menşe Şahadetnamesi ve
Sağlık Raporu Aranması
Madde 64 - Mahalli pazarlara
sahipleri veya satıcıları tarafından getirilen hayvanlar için çıktıkları yerin
muhtarlığı veya belediyesinden menşe şahadetnamesi alınır. Mahalli pazarlarda
satışı yapılan ve başka il veya ilçelere nakledilecek hayvanlar için,varsa o
yerdeki hükümet veteriner hekimi, yoksa en yakın il veya ilçe hükümet veteriner
hekimi menşe şahadetnamesinde yazılı hayvanları muayene ederek veteriner sağlık
raporu düzenler. Mahalli pazarlara köyden getirilen kanatlı hayvanlar için
menşe şahadetnamesi aranmaz.
Bazı Hayvan Maddeleri Naklinde Belge
Aranmaması
Madde 65 - Hastalık sebebi ile
hayvan sağlık zabıtası komisyonlarınca alınan kararlar dışında, köylerden pazarlara
getirilen süt, yumurta, bal ve gübre için menşe şahadetnamesi aranmaz, bu
maddeler için veteriner sağlık raporu düzenlenmez.
Yurt İçinde Etlerin Nakli
Madde 66 - Yurtiçinde küçükbaş
hayvan ve kanatlı etleri bütün gövde halinde veya ortadan ikiye ayrılmış olarak
nakledilir. Kesimin yapıldığı belediye veteriner hekimince düzenlenen menşe
şahadetnamesi hükümet veteriner hekimince veteriner sağlık raporuna çevrilir.
Küçükbaş hayvan etleri Bakanlıkça verilen numarayı taşıyan damga ile
mühürlenir. Hükümet veteriner hekiminin raporu bulunan ve damgalanmış olan
etlerin gittikleri ve satıldıkları yerlerdeki kontrolu belediyelere aittir.
Büyükbaş
hayvan gövdeleri en çok dört parçaya ayrılıp nakledilir. Her parça ayrı ayrı
mühürlenir.
Resmi ve
özel kombina ve mezbahalardan tam teşekküllü, parçalama tesisleri bulunan ve
devamlı veteriner hekim nezaretinde parçalama yaparak özel ambalajlanan etler
hariç küçük ve büyükbaş hayvanların etlerinin küçük parçalar veya kıyma halinde
nakline izin verilmez.
Hükümet veteriner
hekimi nakledilecek etleri vasıtalara yüklemeden önce muayene ve mühürlerini
kontrol eder. Mühürlenmemiş etlerin nakline izin verilmez. Parça et naklinde,
etlerin veteriner hekim nezaretinde parçalandığına dair ilgili veteriner hekim
tarafından tanzim edilip imzalanmış bir veteriner raporu aranır. Mezbaha,
kombina veya kesim yeri idarecileri hükümet veteriner hekimine görevini
yaparken her türlü yardımı ve kolaylığı göstermek zorundadır.
Özel
mezbaha, kombina ve kesim yerlerinden il veya ilçelere nakledilecek etler
sorumlu veteriner hekim tarafından Bakanlıkça verilmiş numarayı taşıyan damga
ile mühürlenir. Müessesenin sorumlu veteriner hekimi tarafından tanzim edilen
ve etlerin sağlıklı hayvanlardan istihsal edildiğini belgeleyen rapor, o
yerdeki il veya ilçe hükümet veteriner hekimi tarafından gerekli kontrollar
yapıldıktan sonra veterinir sağlık raporuna çevrilir.Etlerin nakledildikleri ve
satıldıkları yerlerdeki kontrolu belediyece yapılır. Bakanlıkça verilmiş
numarayı taşıyan damga ile mühürlenmiş etler nakledildikleri yerin mezbahasında
ikinci defa mühürlenmez. Buralarda işlenmiş et ve ürünlerinin naklinde menşe
şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporu istenmez. Salgın ve bulaşıcı hayvan
hastalığı çıktığında hayvan sağlık zabıtası komisyonunca alınacak kararlar
uygulanır.
Kırmızı ve beyaz et mezbaha veya
kombinalarından, veteriner sağlık raporu ile başka il veya ilçedeki ruhsatlı
soğuk hava deposuna nakledilen etlerin, buradan tekrar başka il veya ilçeye
sevklerinde, soğuk hava deposunda sorumlu yönetici veteriner hekim ise
düzenleyeceği rapora istinaden gerekli muayene ve kontroller yapıldıktan sonra
veteriner sağlık raporu düzenlenir. Menşe şahadetnamesi istenmez.
Hayvan Maddelerinin Nakli
Madde 67 - Bağırsak, sakatat,
kan ve kemik nakli belediyeden alınan menşe şahadetnamesinin Bakanlık il veya
ilçe müdürlüğünde görevli hükümet veteriner hekimince veteriner sağlık raporuna
çevrilmesiyle yapılır. Tırnak nakli belediye veya muhtarlıkça verilen menşe
şahadetnamesi ile yapılır.
Deri, yün,
yapağı ve tiftik nakli muhtarlık veya belediyeden alınan menşe şahadetnamesinin
Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünde görevli hükümet veteriner hekimince
veteriner sağlık raporuna çevrilmesiyle yapılır.
Ancak, kırmızı ve beyaz et mezbaha
veya kombinalarından başka il veya ilçelere nakledilecek hayvan maddeleri için
müessesenin sorumlu veteriner hekimi tarafından tanzim edilen ve hayvan
maddelerinin sağlıklı hayvanlardan istihsal edildiğini belgeleyen rapor, il
veya ilçe hükümet veteriner hekimi tarafından gerekli muayene ve kontroller
yapıldıktan sonra veteriner sağlık raporuna dönüştürülür. Menşe
şahadetnamesi istenmez.
Yurt İçinde Hayvanların Nakli
Madde 68 - İl veya ilçelerden
başka il veya ilçelere hayvan naklinde sahiplerince belediyeden veya köy
muhtarlığından menşe şahadetnamesi alınır. Tespit edilmiş muayene yerinde
hayvanlar hükümet veteriner hekimince muayene ve kontrol edilir. Muayene yeri
dışındaki hayvanların muayenesi sahiplerince temin olunacak vasıta ile
mahalline gidilerek yapılır. Sağlıklı bulunanlar Bakanlıkça verilen talimata
göre işaretlenir. Belediyece verilen menşe şahadetnamesi hükümet veteriner
hekimi tarafından veteriner sağlık raporuna çevrilir.
Ancak, Bakanlık veri tabanına
kayıtlı, işletme tescil belgesi bulunan gezginci arıcılar, her yılın ilk
hareketinde arılarını başka il veya ilçelere sevk ederken, menşe şahadetnamesi
alarak veteriner sağlık raporu düzenlenmesi için il veya ilçe müdürlüklerine
başvurur. Aynı yıl içinde 31 Aralık tarihine kadar yapacakları hareketler için,
bir önceki sağlık raporunu ibraz ederek, gerekli sağlık muayene ve kontrollerin
yapılmasından sonra yeni veteriner sağlık raporu düzenlenir. Menşe
şahadetnamesi istenmez.
Bakanlık veri tabanına kayıtlı,
işletme tescil belgesi bulunan pedigri/pasaportlu yarış atlarının
hareketlerinde menşe şahadetnamesi aranmaz. Ancak, pedigri/pasaportun
bulundurulması zorunludur. İl veya ilçeler arası sevklerinde pedigri/pasaport
kontrol edildikten sonra veteriner sağlık raporu düzenlenir.
Nakillerde Sağlık Raporu Mecburiyeti
Madde 69 - Hayvan ve hayvan
maddelerinin nakli için hükümet veteriner hekimince düzenlenmiş veteriner
sağlık raporunun nakliyat sırasında bulundurulması zorunludur. Menşe
şahadetnamesini mahallindeki Bakanlık il veya ilçe müdürlüklerinde veteriner
sağlık raporuna çevirmeyenlerin hareketine izin verilmez.
Belgesiz
Nakillerde Yapılacak İşlemler
Madde
70 – Ticari maksatla hayvan
ve hayvan maddelerinin menşe şahadetnamesiz ve veteriner sağlık raporsuz
nakledildiğinin tespiti halinde, hayvanlar ve hayvan maddeleri zabıtaca
alıkonulur. Mahallinde bulunan hükümet veteriner hekimi hayvanları müşahadeye
alır. Hayvanların menşelerinin tespiti halinde Bakanlık il veya ilçe müdürlüğü
ile irtibat kurularak hastalık durumu araştırılır. Menşeinde hastalık bulunmadığı
anlaşılırsa hayvan sahipleri hakkında Kanunda yazılı cezai işlem yapılmakla
beraber veteriner sağlık raporu verilerek hayvanlar serbest bırakılır. Hayvan
maddelerinin menşeinde hastalık bulunmadığı tespit edilirse veteriner sağlık
raporu düzenlenerek serbest bırakılır.Sahipleri veya nakliyecileri savcılığa
bildirilir.
Hayvanların menşeinin tespit
edilmediği hallerde bütün masrafları sahiplerine ait olmak üzere 21 gün
müşahadeye tabi tutulur. Müşahade sonunda hastalıksız olduğu anlaşılan
hayvanlar veteriner sağlık raporu verilerek serbest bırakılır. Sahipleri ve
nakliyecileri hakkında Kanunda yazılı cazai işlem uygulanır. Hayvan maddeleri
masrafları sahiplerine ait olarak hükümet veteriner hekimi nezaretinde
dezenfekte edilir. Kanunda yazılı cezai işlemler yapılır ve veteriner sağlık
raporu verilerek serbest bırakılır. Dezenfeksiyon yapılması mümkün olmayan
hayvan maddeleri usulüne göre gömülür, yakılır veya kimyasal maddelerle imha
edilir.
Menşe şahadetnamesiz ve veteriner
sağlık raporsuz sevk edildikleri görevlilerce tespit edilen hayvanların hükümet
veteriner hekimince muayenesi sonunda salgın ve bulaşıcı hastalığa tutuldukları
anlaşılırsa derhal bulundukları mahalde karantinaya alınır. Hastalığın nev'ine
göre bu Yönetmelikte belirtilen işlemler yapılır. Bakanlığın, hayvanların
menşeindeki il veya ilçe müdürlüğüne durum bildirilir. Hayvanların bulundukları
yer hastalıklı bölge ilan edilir ve kordon konulur. Kordon müddeti sonunda
sağlıklı olanlara veteriner sağlık raporu verilerek serbest bırakılır. Sahipleri
ve nakliyecileri hakkında Kanundaki cezai işlem uygulanır. Hastalıklı hayvan
maddeleri tazminatsız olarak imha edilir.
Resmi
Kombinalardan Nakil
Madde
71 – Veteriner hekim çalıştıran
ve Bakanlığın numaralı damgasına sahip olan resmi kombinalardaki kesilen
hayvanların mühürlü et ve sakatatı kuruma ait vasıtalarla il veya ilçedeki
satış yerlerine nakledilirken veteriner sağlık raporu istenmez.
Belgelerin
Geçerlilik Süresi
Madde
72 – Veteriner sağlık
raporları ve menşe şahadetnamelerinin geçerlilik süresi tanzim tarihinden
itibaren 21 gündür.
Menşe
Şahadetnamesinin Düzenlenmesi
Madde
73 – Muhtarlık veya
belediyelerce verilecek menşe şahadetnamesinde hayvan ve hayvan maddesini sevk
edenin adı, soyadı, açık adresi, hayvan veya hayvan maddesinin nev'i, cinsi,
miktarı, götürülecek yerin adı ve varsa adresi, köy veya belediye hudutları
içerisinde bir aydan beri hayvan hastalığı bulunmadığı ve tanzim edenin adı
soyadı, unvanı ve tarihi yazılır; resmi mühürle mühürlenip imza edilir.
Veteriner
Sağlık Raporunun Düzenlenmesi
Madde
74 – Hayvan ve hayvan
maddeleri sevkiyatında veteriner sağlık raporu hükümet veteriner hekimi
tarafından düzenlenir. Veteriner sağlık raporları Bakanlıkça cilt ve seri
numaralı olarak bastırılıp soğuk damga yaptırılarak dağıtılır. Bakanlık il
müdürlükleri gönderilen rapor ciltlerini muhafaza altında bulundurur; ilçelere
ve şube müdürlüğüne verdikleri raporların cilt ve seri numaralarını özel bir
deftere yazar. Bakanlık il/ilçe müdürlüğü hayvan ve hayvan maddelerinin
sevkiyatında muayene işi ile görevlendirdikleri hükümet veteriner hekimlerine
cilt ve seri numarası kayıtlı bir cilt raporu kullandırır. İşlemde bulunan cilt
bitmeden yeni bir ciltten rapor verilmez. Bitmiş veteriner sağlık raporlarının
dip koçanları Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerince geri alınır ve saklanır.
Veteriner sağlık raporları biri
dairesinde bırakılan dip koçan, diğeri sahibine/ihracatçıya verilen rapor
olarak düzenlenir. Her ikisinde de hayvan ve hayvan maddesinin sahibi veya
nakliyecinin adı soyadı, adresi, nakledilen hayvan veya maddenin nev'i, cinsi,
miktarı (kiloadet), çıktığı yer, varış yeri, menşe şahadetnamesinin alındığı
yer ve tarihi, aşı ve biyolojik madde tatbik edildiyse seri numarası ve tarihi
yazılır. Düzenleyen veteriner hekimi adını, soyadını, Bakanlık sicil
numarasını, tarihini yazar ve imzalar; resmi mühürle mühürler. Gerekli
durumlarda nakledenin hüviyeti tespit edilerek dip koçana yazılır. Rapor imza
karşılığı nakledene verilir.
Nakillerde
Menşe Şahadetnamesi ve Veteriner Sağlık Raporu Aranması
Madde
75 – Yurt içinde, hayvan ve
zati ihtiyaç haricindeki hayvan maddelerinin nakliyatında menşe şahadetnamesi
ve veteriner sağlık raporu alınması zorunludur. Görevli bulundukları bölgelerde
polis, trafik polisi, jandarma, belediye zabıta memurları, iskele ve liman
memurları, köy muhtarları, koruma bekçileri, köy ve mahalle bekçileri, kara,
hava ve deniz yoluyla yapılan nakliyat sırasında menşe şahadetnamesi ve
veteriner sağlık raporu bulunup bulunmadığını kontrol eder. Menşe
şahadetnamesiz veya raporsuz olanları alıkoyarak mülki idare amirine bildirir.
Mülki amir Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne haber vererek gerekli fenni ve
idari tedbirlerin alınmasını temin eder.
Hayvan
Alım ve Satımları
Madde
76 – Şehir ve kasaba
belediyeleri ve köylerde muhtarlıklar belli günlerde açılan hayvan alım ve
satımlarının yapıldığı hayvan park ve pazar veya panayır yerini tespit eder; bu
yerler dışında alım ve satımları yasaklar. Hayvan park, pazar ve
panayırları,tercihen mezbahaların civarında kurulur. Buralara getirilen
hayvanlar belediye zabıtası ve hükümet veteriner hekimi tarafından kontrol
edilir. Hayvanlara ait menşe şahadetnamesi veya veteriner sağlık raporu
bulundurulması zorunludur. Park, pazar ve panayırlar dağıldıktan sonra belediye
ve muhtarlıklarca temizliği ve dezenfeksiyonu yapılır, yaptırılır.
Kurban
Bayramındaki Alım ve Satımlar
Madde
77 – Kurban bayramlarında,
küçük ve büyükbaş kurbanlık hayvan alım ve satımları park, pazar ve panayır
yerleri haricinde de yapılabilir.
Teşhir
ve Yarışmalarda Kontrol
Madde
78 – Teşhir için fuara,
sergi ve panayırlara getirilen hayvanların menşe şahadetnamesi veya veteriner
sağlık raporu bulunması zorunludur. Hükümet veteriner hekimi bu yerlerde
hayvanların sağlık kontrolunu yapar. Menşe şahadetnamesi veya veteriner sağlık
raporu olmayan hayvanların teşhirine ve yarışmalara katılmasına izin verilmez.
Hayvan
Panayırlarının Açılma İzni
Madde
79 – Kasaba, şehir
belediyeleri ve köy muhtarlıkları hayvan panayırları açmak için mahallin en
büyük mülki amirine açılış tarihinden en az 2 ay önce yazılı olarak müracaat
eder. İl veya ilçe müdürlükleri ve hayvan sağlık zabıtası komisyonu hayvan
panayırının kurulacağı yerin çevredeki iskan alanlarına gürültü ve fena koku
nedeniyle rahatsız etmeyecek uygun bir mesafede bulunup bulunmadığını inceler.
Komşu şehir ve kasabalarda salgın hayvan hastalığı olup olmadığını araştırır.
Panayır esnasında çıkması muhtemel hastalıklara karşı tedbirlerini alır ve
panayır hakkındaki görüşünü açılışından en az 20 gün önce Bakanlığa bildirerek
açılma izni istenir.
Panayırlarda
Hastalık Çıkışı
Madde
80 – Hayvan panayırının
açılışından itibaren hükümet veteriner hekimi gelen hayvanların menşe
şahadetnamelerini veya sağlık raporlarını kontrol eder. Panayıra gelen
hayvanlarda hastalık tespiti durumunda, panayır o yerin mülki amirince derhal
kapatılır. Hasta, hastalıktan şüpheli ve sirayete maruz olanlarla hastalığın
nev'ine göre bu Yönetmelikte belirtilen işlemler uygulanır. Hasta hayvanların
menşeine durum bir yazı ile bildirilir.
Sirk
Hayvanlarında Aşı Belgesi Aranması
Madde
81 – Panayırlardaki, açılan
sirklerdeki yabani hayvanlardan da kuduz hastalığına hassas olanlarına teşhir
tarihinden en az bir ay önce aşı yapıldığına dair veteriner sağlık raporunun
gösterilmesi zorunludur. Kuduz aşısı yapıldığına dair rapor veya belgenin
geçerlilik süresi aşı tatbik tarihinden itibaren bir senedir.
Hayvan
Toplama İzni
Madde
82 – Yurt içinde veya yurt
dışında bulaşıcı ve salgın hayvan hastalığı nedeniyle hassas bölgeler
Bakanlıkça tespit ve ilan olunur. Buralardan hayvan toplamak ve nakletmek
isteyenler en büyük mülki amire dilekçeyle başvurur. Müracaat Bakanlık il
müdürlüğünce incelenir. Uygun olduğu anlaşılırsa valilikçe mülki sınırlar
dahilinde hayvan toplama izni verilir.
Verilen izinle toplanan hayvanlar
hükümet veteriner hekimince muayene edilir. Hastalıksız hayvanlar aşılanır. Aşı
tatbikinden 15 gün sonra veteriner sağlık raporu düzenlenir ve nakline müsaade
edilir.
Hassas bölge ilan edilen yerlerden
izin alınmadan toplanan hayvanlar hükümet veteriner hekimince 21 gün müşahadeye
alınır. Müşahade sonunda sağlam bulunanlar hassas bölge ilanına neden olan
bulaşık hayvan hastalığına karşı aşılanır. Veteriner sağlık raporu verilerek
hayvanların nakline izin verilir. Toplayanlar hakkında kanuni işlem yapılır.
Hayvan
Sürülerinin Hareketi
Madde
83 – İller mera ve yaylalara
hareket edecek sürülerin takip edecekleri güzergah ve yolları il hayvan sağlık
zabıtası komisyonu marifetiyle tespit ederek her yılın en geç Ocak ayı başında
ilan ederler. Sürülerin bu güzergah ve yolları takip etmeleri zorunludur.
Hayvan sahipleri her çeşit damızlık,
besi ve çift hayvanları için mera ve kışlaklarına hareketten 20 gün evvel
bulundukları yerin muhtarlığına müracaat ederek menşe şahadetnamesi alır. Menşe
şahadetnamesi ile en yakın Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne başvurulur.
Hayvanlarda salgın ve bulaşıcı hastalık bulunmadığı muayene sonucu
anlaşılanlara veteriner sağlık raporu verilerek hareketlerine müsaade edilir.
Bulaşık ve salgın hastalık bulunan veya hastalıktan şüphe edilen hayvanların
hareketleri hastalığın sönmesine veya şüphenin giderilmesine kadar
geciktirilir.
Harekete geçen sürülerin geçeceği
saha dahilinde Bakanlık il müdürlüklerince muayene yerleri kurulur. Hayvanların
bu muayene yerlerinden geçirilmesi mecburidir. Muayene yerlerinde hareket
halindeki sürülerin menşe ve veteriner sağlık raporları hükümet veteriner
hekimince kontrol ve vize edilir.
İl Hayvan sağlık
zabıtası komisyonunca tespit edilen güzergah ve yolu takip etmeyen ve muayene
mevkilerinde menşe şahadetnamesi veya veteriner sağlık raporunu vize
ettirmeyenler hakkında genel hükümlere göre işlem yapılır.
Belgesiz
Sürüler Hakkındaki İşlemler
Madde
84 – Menşe şahadetnamesi ve
veteriner sağık raporu almadan hareket eden hayvanlar tespit edildikleri yerde
21 gün karantinaya alınır. Karantina sonunda sağlam olanlara hükümet veteriner
hekimince veteriner sağlık raporu düzenlenir ve hareketlerine izin verilir.
Menşe şahadetnamesiz ve raporsuz hareket eden hayvan sahipleri hakkında cezai
hükümler uygulanır.
Mera
ve Yaylaya Çıkışlarda Aşı Uygulamaları
Madde
85 – Mera ve yaylalara
hareket edecek sürülerin geçeceği yerlerde hastalık şüphesi varsa hareketlerinden
20 gün önce sürülerdeki hayvanların hastalığa karşı aşılanması mecburidir.
Sahiplerine aşı tatbik edildiğine dair belge verilir.
Sürü sahipleri mera
ve yaylalara hareket etmeden 20 gün önce koruyucu olarak hayvanlarına aşı
yapılmasını isteyebilir. Aşı bedeli ve nakil vasıtası ücreti sürü sahibi
tarafından karşılanmak suretiyle bu istekleri il veya ilçe müdürlüğü tarafından
yerine getirilir.
Hayvanla
Nakliyecilik Yapanlar
Madde
86 – Hayvanla nakliyecilik
yapanlar mahalli belediyeye dilekçe ile müracaat ederek ruhsat almak
zorundadır. Belediye bu müracaatı Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne bildirir.
Hükümet veteriner hekimi nakliyecilikte çalıştırılacak hayvanı muayene eder.
Tek tırnaklı hayvanlara mallein uygulayarak ruam hastalığını araştırır. Sağlam
bulunan hayvanlar için rapor düzenleyerek belediyeye verir. Belediye, olumlu
rapor almış olan hayvanların nakliyecilikte çalıştırılacağına dair ruhsat
tanzim eder. Nakliyecilikte çalıştırılan tek tırnaklı hayvanların altı ayda bir
ruam hastalığı bakımından hükümet veteriner hekimine kontrol ettirilmeleri ve
belge almaları mecburidir. Kontrol belgesi istendiğinde nakliyeciler göstermek
zorundadır.
Hayvanların
Hastalıklı Yerlerden Geçirilmesi
Madde
87 – Mahalli hayvan sağlık
zabıtası komisyonlarınca hastalıklı olduğu ilan edilen yerlerden, menşe
şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporu olsa bile, o hastalığa hassas
hayvanların geçirilmeleri yasaktır. Ancak hastalıklı yerlerden geçirilmelerinde
zaruret olan hayvanlar için sahipleri veya nakliyecileri en yakın Bakanlık il
veya ilçe müdürlüğünden izin alır. Hastalıklı yerlerden geçirilmesine izin
verilen hayvanların geçişi tamamlanıncaya kadar hükümet veteriner hekimi
denetler. Hastalıklı yerlerden geçirilmesine izin verilen hayvanların bu yerde
vasıtalardan indirilmesine müsaade edilmez. İndirilen hayvanlar bulundukları
yerde 21 gün karantinaya alınır. Karantina sonunda hükümet veteriner hekimince
sağlam oldukları tespit edilenlerin kapalı vasıtalar içinde hastalıklı yerden
çıkarılmasına müsaade edilir. Hastalıklı yerlerden geçirilen hayvanlara
hastalıklı bölgedeki su ve yemler verilmez.
Nakil
Araçlarının Dezenfeksiyonu
Madde
88 – Hayvanları veya hayvan
maddelerini nakleden kara, deniz ve hava vasıtalarının nakil sonunda sahipleri
tarafından temizlenmesi ve dezenfekte edilmesi mecburidir. Bu gibi vasıtaların
nakliyattan sonra temizlenip temizlenmediği hükümet veteriner hekimince kontrol
edilir ve bir rapora bağlanır. İlaçlanmış her türlü vasıtaya dezenfekte
edildiğine dair bir etiket yapıştırılır ve sahibine veteriner hekimce bir belge
verilir. Belgesi bulunmayan vasıtalarla hayvan ve hayvan maddelerinin nakline
müsaade edilmez.
ALTINCI BÖLÜM
Hastalıklarla Mücadele ve
Denetim
Mahalli
İdarelerin Yükümlülüğü
Madde
89 – İl özel idareleri ve
belediyeler hayvan hastalıkları ile mücadele için mali imkanlarını ve hayvan
varlığını gözönüne alarak her yıl bütçelerine yeterli miktarda ödenek koymak ve
mücadeleye katılmak zorundadır.
Bakanlık il veya ilçe müdürlüğü yıl
içinde uygulayacağı mücadele programları veya çıkan salgın ve bulaşıcı hayvan
hastalığının söndürülmesinde gerekli aşı, ilaç, alet, malzeme ve taşıma
masrafları ile geçici olarak çalıştırılmasında zaruret olan personel
giderlerinin ve akaryakıt bedelinin bütçe imkanlarına göre özel idare ve
belediye bütçelerinden temin edilmesi için mülki idare amirine ihtiyaç
bildirir. Mülki idare amirleri, özel idare ve belediyelerin mali imkanları
ölçüsünde hayvan hastalıkları ile mücadeleye katılmalarını sağlamakla
yükümlüdür.
Hayvan hastalıkları ile yapılacak
mücadeleye özel idare ve belediyelerin katılma şekilleri hayvan sağlık zabıtası
komisyonunca tespit edilir. İl özel idareleri ve belediyeler kuduz vakalarında
mali imkan, vasıta ve personeli ile hastalığın söndürülmesi çalışmalarına
iştirak etmek mecburiyetindedir.
Hayvan
Sağlığı Danışma Kurulu
Madde
90 – Tarım Orman ve
Köyişleri Bakanının veya Müsteşarının başkanlığında Bakanlıkça seçilecek
üyelerden meydana gelen Hayvan Sağlığı Danışma Kurulu kurulabilir. Kurulda
incelenecek konulara göre üniversite, kamu ve özel sektör mensupları da
görevlendirilebilir. Koruma ve Kontrol Genel Müdürü kurulun sekreteryasını
yürütür.
Hayvan Sağlığı Danışma Kurulunun
teşkili ile çalışma usul ve esasları Bakanlık talimatı ile düzenlenir.
Hayvan
Sağlık Zabıtası Komisyonları
Madde
91 – Hayvan sağlığını
korumak, bulaşıcı hayvan hastalıkları ile mücadele etmek, ülke içindeki hayvan
hareketleri ile hayvan ve maddelerinin sevkine dair tedbirleri tespit etmek ve
uygulamaya konulmasını sağlamak üzere il, ilçe ve köylerde hayvan sağlık
zabıtası komisyonu kurulur.İlhayvan sağlık zabıtası komisyonu; vali veya
görevlendireceği vali yardımcısı başkanlığında belediye başkanı, ticaret ve
ziraat odaları başkanları, il sağlık müdürü, İl Jandarma komutanı, Bakanlık il
müdürü, hayvan sağlığı şube müdürü, bir il daimi encümeni üyesi ve ticaret
borsası bulunan illerde ticaret borsası başkanından;
İlçe hayvan sağlık zabıtası
komisyonu; kaymakam başkanlığında belediye başkanı, ilçe jandarma komutanı,
merkez sağlık ocağı tabibi, Bakanlık ilçe müdürü, hükümet veteriner hekimi ve
ziraat odası başkanından;
Köy hayvan sağlık zabıtası
komisyonu; hükümet veteriner hekimi başkanlığında köy muhtarı, ihtiyar heyeti
ve köyün bekçi veya koruyucusundan,
teşekkül eder.
Bu komisyonların toplanma ve karar
alma usulleri ile görevleri şunlardır:
a) Hayvan sağlık zabıtası
komisyonları 3285 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine göre tespit olunan
hastalıklardan birinin çıkışında hükümet veteriner hekiminin düzenlediği
hastalık çıkış raporu üzerine veya Bakanlık il/ilçe Müdürünün teklifini
görüşmek için başkan tarafından derhal toplantıya çağrılır.
b) Hayvan sağlık zabıtası
komisyonunda kararlar oyçokluğu ile alınır. Çekimser oy verilmez. Oy
eşitliğinde komisyon başkanının oyu doğrultusunda karar alınır. Komisyonun
aldığı kararların uygulanması ile ilgili hususlar hükümet veteriner hekimince
denetlenir.
c) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu,
Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu ile bu Yönetmelik hükümlerini tatbik eder.
d) 3285 sayılı Kanunun 41 inci
maddesinde yazılı hastalıklar sebebi ile itlaf edilecek hayvanların kıymet
takdiri için kurulan komisyona, hayvan sağlık zabıtası komisyonu üyelerinden
biri, başkan tarafından görevlendirilir.
e) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu
mahallince yapılması mümkün olmayan husus ve ihtiyaçlarını bir üst hayvan
sağlık zabıtası komisyonuna bildirir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Kesilecek Hayvanlar ile Etlerin
ve Hayvan Maddelerinin Muayeneleri
Hayvan
Kesimi
Madde
92 – Ticari amaçla kasaplık
hayvan kesimlerinin mezbaha, et kombinası veya kapalı hayvan kesim yerlerinde
yapılması mecburidir, Bu mahaller dışında kesim yapılması yasaktır. Köylerde
zati ihtiyaç ve köy tüketimi için yapılacak kesimler ile kurbanlık hayvanlar
için bu madde hükümleri uygulanmaz.
Belirtilen kesim
yerlerine gelecek olan bütün hayvanların, başka il veya ilçelere ait ise
veteriner sağlık raporu, civar köylerden gelenlerin menşe şahadetnamesi
bulunması mecburidir. Veteriner sağlık raporu veya menşe şahadetnamesi bulunmayan
hayvanlar kesim salonuna gönderilmez.
Veteriner sağlık raporu veya menşe
şahadetnamesi ile kesim yerlerine getirilen hayvanların kesimden önce ve
kesimden sonra muayeneleri, mevsimin ve mahallin şartları dikkate alınarak
kesim yeri idaresince tespit edilen saatte veteriner hekimi tarafından yapılır.
Belediyelere ait kesim yerlerinde
muayeneler belediye veteriner hekimince yapılır. Veteriner hekimi bulunmayan
belediyeler, serbest veteriner hekimler eliyle bu hizmeti yerine getirir.
Mümkün olmadığı takdirde kamuya ait veteriner hekimlere ikinci görev verilmek
sureti ile kesimden önce ve sonra hayvanların muayenesi sağlanır.
Madde 92/A –
Hayvancılık işletmelerinin; çevre ve
toplum sağlığına zarar vermeyecek, atık ve artıkları ile çevreyi kirletmeyecek,
hayvan sağlığı ve gıda güvenliği ile ilgili mevzuatla belirlenen teknik,
hijyenik ve sağlık şartlarına uygun olacak, hayvanların refahı ve güvenliğini
temin edecek şekilde kurulması ve çalıştırılması zorunludur.
Hayvancılık
işletmelerinin kuruluş, çalışma, denetleme usul ve esasları Bakanlıkça
yürürlüğe konulacak yönetmeliklerle belirlenir.
Ayakta
Muayene
Madde
93 – Canlı hayvanlar
kesilmeden önce aşağıdaki sıraya göre muayene ve kontrol edilir.
a) Hayvanın nev'i ve cinsi tespit
edilir.
b) Besi durumu kontrol edilir.
c) Hayvanın durumu, davranışları,
çevresine karşı ilgisi ve hareketi araştırılır.
d) Vücut muayenesinde, deri,
sindirim, solunum ve tenasül organları muayene edilir. Gerektiğinde termometre
tatbik olunur.
Muayene sonunda sağlam bulunanların
en az 24 saat dinlendirildikten sonra kesilmesine izin verilir. Hastalık tespit
edilen hayvanlar hakkında hastalığın nev'ine göre bu Yönetmelik hükümleri
uygulanır.
e) Ayakta yapılan muayene ve
kontrollarda;
Sığırda; sığır vebası, şarbon,
yanıkara, tüberküloz, şap hastalığı, kuduz ve ateşli hastalıklar, danalarda
ayrıca dizanteri,
Koyun ve keçilerde; uyuz, şarbon,
kuduz,
Kanatlılarda; newcastle, kolera,
tifo, difteri ve tüberküloz hastalıklarının mevcudiyeti aranır.
f) Çok zayıf hayvanlar ile etleri
olgunlaşmamış durumdaki genç hayvanlar, gebelik müddetinin üçte ikisini
doldurmuş gebeler, bir hafta önce doğum yapmış inekler ve ateşi çok yüksek
hayvanların kesilmesine müsaade edilmez. İller, bölgelerinin özelliğini dikkate
alarak koç katma tarihi itibariyle dişi koyun ve keçi kesimini önleyici tedbiri
alır.
g) Ayakta hayvanların muayenesini
yapan veteriner hekim salgın ve bulaşıcı hastalığa yakalanmış hayvanla temas
ettiğinde gerekli dezenfeksiyon tedbirlerini almadıkça hayvanları muayene
edemez ve başka bir yere gidemez.
Etlerin
Muayenesi
Madde
94 – Etlerin muayenesinde
uyulması ve alınması gerekli tedbirler şunlardır:
a) Kesilmiş hayvanın gövdesi ve
bütün organları veteriner hekim tarafından sistematik muayeneye tabi
tutulmadıkça hiçbir işlem yapılmaz ve kesim yerinin dışına çıkarılmaz.
b) Mezbaha, et kombinası veya kapalı
kesim yeri idaresi etlerin ve sakatatın muayenesinde kullanılmak üzere gerekli
aletleri temin etmek zorundadır.
c) Kesilen hayvanların iç
organlarının ve başının hangi hayvana ait olduğunun tefriki bakımından mezbaha
idaresince gerekli önlemler alınır. Karkasın muayenesinde herhangi bir
hastalıktan şüphe edilen hallerde iç organlar gövdeden veya gövdenin bulunduğu
yerden ayrılmaz.
d) Kesilen hayvanların iç organları
ve etleri ayrı ayrı kontrol edilir. Gerektiği hallerde laboratuvar muayenesine
başvurulur.
e) Sığırlarda sistiserkus bovis
bakımından dil, kalp, göğüs ve çene kasları ile arka bacaklarda butlar
kesilerek muayene edilir. Muayenelerde kesitlerin asgari düzeyde yapılmasına
dikkat edilir.
Sistiserkus selluloza'nın
bulunabileceği göğüs ve karın boşluğu organları, kalp, yutak, yemek borusu
muayene ve kontrol edilir.
Karaciğerdeki distom
muayenesi sığır, koyun ve keçilerde büyük safra kanallarına kesimler yapılarak
gerçekleştirilir.
f) Etlerin muayene ve kontrolunda
8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Kanunda belirtilen salgın hastalıklardan biri
tesbit edilirse Kanuna ve bu Yönetmeliğe göre işlem yapılır.
g) Mezbaha, et kombinası ve kapalı
kesim yerlerinde etlerin muayenesinde takip edilecek usul sıra ve diğer
işlemler Bakanlıkça çıkarılacak Etlerin Teftiş Talimatı ile belirlenir.
Hayvanların
Mecburi Kesimleri
Madde
95 – Ateşli silahlarla
vurulma, travma ve yaralanma, yıldırım, boğulma ve işkembe ve barsakların yemle
tıkanması, gazla şişmesi neticesinde meydana gelen solunum güçlüğü veya geniş
kanamalarda, hayvanın ölmeden kesilmesi sağlanır. Mecburi kesimlerde muayeneyi
yapan veteriner hekim, kesimin hayvan hayatta iken yapıldığını özellikle tespit
etmek zorundadır. Öldükten sonra veya agoni halinde kesildiği tespit edilen
hayvanların et veorganlarına el konulur ve imha edilir.
a) Kesim yerleri dışında mecburi
kesime tabi tutulan hayvana ait etin muayenesinde bütün organlarının veteriner hekimce
muayene ve kontrol edilmesi zorunludur.
b) Mecburi kesim yapılan hayvanın
muayeneye sevki sırasında bozulmasını önlemek için karın ve göğüs boşluğundaki
organları çıkarılabilir. Ancak veteriner hekimin muayenesinde bunların muayene
ve kontrol ettirilmesi mecburidir.
c) İç organları bulunmayan mecburi
kesilmiş hayvan etlerinin satışına müsaade edilmez.
El
Konulacak Etler
Madde
96 – Kesilmiş hayvan
etlerine hastalığın nev'ine, yaygın veya mevzi oluşuna veya bozulma, kokuşma,
kirlenme, zehirli madde ihtiva etme durumuna göre tamamen, kısmen veya şartlı
olarak el konulur.
Tam
El Koyma
Madde
97 – Kan, gövde ve bütün
organlara el konulması gereken hastalıklarla diğer hususlar şunlardır:
1 - Şarbon,
2 - Yanıkara,
3 - Sığır Vebası,
4 - Kuduz,
5 - Ruam,
6 - Tetanoz,
hastalıkları ile
7 - Kaşekşi ile birlikte seyreden
gereralize olmuş Tüberküloz hastalığı,
8 - Geniş sahalardaki yaralar,
kangrenler, organların iltihaplanması neticesi meydana gelen yaygın kanlı
ödemler.
9 - Hastalık neticesi meydana gelen
aşırı zayıflık,
10 - Bütün dokularda yeşil-sarı
yahut yeşil-sarımtrak renk,
11 - İleri derecede kokuşma,
bozulma, kirlenme ve yaygın iltihap,
12 - Zehirlenmiş hayvan etleri,
13 - Bozulmuş, kokmuş kanatlı ve
balık etleri,
14 - Yapılan bir kesit sahasında bir
adetten fazla sistiserkus bovis görülüp - 30°C de dondurulmuş olanlar hariç çok
sistiserkus bovisli et olarak değerlendirilen etler,
el konularak imha edilir.
Yağlar dışında hayvan vücudunun el
konulacağı hastalıklarla diğer hususlar şunlardır:
1 - Çok dar sahada tüberküloz
lezyonları tespit edilmesine rağmen aşırı derecede kaşektik bulunan etler,
2 - Kaslarda veya lenf yumrularında
tüberküloz lezyonları bulunan etler,
3 - İç organlarda ve özellikle
dalakta tüberküloz lezyonları bulunan etler,
4 - Göğüs ve karın boşluğundaki
organlarda yaygın tüberküloz lezyonları tespit edilen etler,
el konularak imha edilir.
Şartlı
El Koyma
Madde
98 – Sığırlarda sistiserkus
bovis, koyun, keçi ve domuzlarda sistiserkus sellüloza ihtiva eden etlerde
yapılan bir el ayası kadar kesitlerde canlı veya ölmüş parazit sayısı bir adet
ise şartlı olarak el konulur. Parazitli et kısmı temizlenir. Geri kalan vücudun
tamamı pişirilir veya 21 gün salamurada veyahut aynı müddet - 6°C derecede
muhafaza edildikten sonra serbest bırakılır. El ayası kadar yapılan kesitlerde
parazit sayısı birden fazla ise hayvanın bütün vücudu deri hariç organlarına da
el konularak imha edilir.
Domuzlarda dil ve kaslarda yapılan
kesitlerde trişin sayısı dokuz adetten az ise eti şartlı olarak serbest
bırakılır. Trişin sayısı dokuz adetten fazla etlerde vücuda tam olarak el
konulup imha edilir.
Parazitli etlerin gıda olarak
yenilebilir hale getirilmesi için gerekli vasıtalar mezbaha, kombina veya kesim
yeri idaresince temin olunur. Şartlı olarak el konulan etlerin
değerlendirilmesi veteriner hekimin muayene ve kontrolunda yapılır.
El
Konulan Etlerin Değerlendirilmesi
Madde
99 – El konulmasına karar
verilen etlerden sanayide kullanılması mümkün olanlara yapılacak işlem Etlerin
Teftiş Talimatında gösterilir. Değerlendirilmeyen et ve organlar yakılır veya
imha kuyusunda yok edilir.
El
Koymalarda İtiraz
Madde
100 – Kesilmiş hayvanın
etini ve organlarını muayene eden veteriner hekim tam, kısmi veya şartlı el
koymaya karar verince hayvan sahibinin ismi, adresi, hayvanın nevi, cinsi,
miktarı ve el koyma sebebini açıklayan bir rapor tanzim eder ve kesim yeri
idaresine verir. Hayvan sahibinin itirazı halinde masrafları kendisine ait
olmak üzere Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünce belirlenen başka bir veteriner
hekime muayene ettirilir veya bu etlerin bozulmasına meydan verilmeyecek en
kısa zamanda gerekirse laboratuvarda kontrolu ve muayenesi yaptırılır. Bu
müddet içinde etin bulunduğu yerden çıkarılmasına ve satılmasına izin verilmez;
ikinci muayene ve kontrol sonucunu kabul etmeyen mal sahibinin ilgili idare
mahkemesine müracaat hakkı vardır. Hastalıklı kısımlardan alınan numuneler
mühürlü kaplarda yargılama sonuna kadar saklanır. Mal sahibi istediği takdirde
bu numunelerden kendisine de verilir.
Etlerin
Damgalanması
Madde
101 – Mezbaha, et kombinası
ve kesim yerlerinde kesilen ve veteriner hekimce muayene ve kontrol edilen
etlerden hastalıksız olanlar sağlığa zararsız sabit mürekkepli damga ile
mühürlenir. Koyun ve sığırlarda mormavi, keçi, manda, deve ve domuzlarda
kırmızı mürekkep kullanılır. Damgalarda hayvanın nev'i, kesim yerinin ismi, kod
numarası, Bakanlıkça verilen sıra numarası bulunur.
Şartsız olarak yenilmesine karar
verilen etler 3,5 cm. çapında daire şeklindeki; gıda kıymeti düşük etler bir
kare içerisindeki 3,5 cm. çapındaki daire şeklindeki; imhası mecburi etler
kenarları 5 cm. olan eşkenar üçken şeklindeki; fenni işlem yapıldıktan sonra
yenilecek etler kenarları 4 cm. olan kare şeklindeki damgalarla mühürlenir.
Damgalar vücudun iki tarafına omuz,
göğüs, karın, but veya sağrı bölgeleri üzerine vurulur. Damgalama işlemi
etlerin muayenesini yapan Veteriner hekimin gözetimi altında yapılır.
Gıda
Değeri Düşük Etler
Madde
102 – Aşağıda sayılan etler,
gıda değeri düşük etlerdir:
a) Fenni işlem yapıldıktan sonra
yenilmesine müsaade edilen etler,
b) Tüberküloz hastalığı bulunan
organ ve kısımların imhasından sonra geri kalan hastalıksız ve kaşektik
olmayan, yeni bir bulaşmaya ait araz göstermeyen etler,
c) Balık veya balıkyağı tad ve
kokusunda olan veya rengi değişmiş etler ile çok hafifilaç kokusu bulunan
etler,
d) Az miktarda sisteserkuslu etler,
e) Kaşektik olan ve yetersiz
beslenmiş hayvanlardan elde edilen etler,
f) Gelişmesini yeterli şekilde
tamamlamayan dana etleri.
Gıda değeri düşük etlerin ayrı
yerlerde veya reyonlarda etiketlerinde belirtilerek satışlarına müsaade edilir.
Kaçak
Kesimler
Madde
103 – Köylerde zati ihtiyaç
için yapılacak kesimler ile kurbanlık hayvanlar hariç mezbaha ve et kombinası
haricinde kesilen hayvanların eti kaçak ettir. Kaçak ete belediye zabıtası el
koyar.
Kaçak kesimde hayvana ait iç
organlar beraberinde ise, etler zabıtaca el konulmakla birlikte veteriner hekim
muayenesi neticesine göre işleme tabi tutularak değerlendirilir. İç organları
yoksa imha edilir.
Kesim
Yerlerinin Kontrolu
Madde
104 – Mezbaha, et kombinası
ve kesim yerleri, illerde Bakanlık il müdürlüğünde görevli veteriner
hekimlerce, ilçelerde hükümet veteriner hekimince hijyenik şartlar bakımından
kontrol edilir. (Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının yetki ve sorumlulukları
saklıdır.) Noksanlıklar bir tutanakla tesbit edilir ve giderilmesi için il veya
ilçe müdürlüklerince ilgili kuruluşa bildirilir. Aynı halin tekerrüründe
faaliyetleri mahallin mülki amirince durdurulur.
İKİNCİ KISIM
Özel Hükümler
BİRİNCİ BÖLÜM
Sınırlarda Sağlık Zabıtası ve
Karantina Tedbirleri
Önemli
Hastalıklarda Alınacak Tedbirler
Madde
105 – Yabancı ülkelerden
yurdumuza gelen ve geri çevrilmesi mümkün olmayan hayvanlarda;
a) Sığır vebası hastalığı tesbit
olunduğunda, hastalığa yakalanmış sığır ve mandalar ile hastalıktan şüpheliler
ve hastalık belirtisi göstermemekle beraber hasta hayvanlarla aynı nakil
vasıtasında bulunan sığır ve mandalar tazminatsız olarak öldürülür ve yakılarak
veya derin kireçli kuyulara gömülerek imha edilir.
Hastalarla temas eden koyun, keçi,
kümes hayvanları ve domuzlar kapalı kara, hava veya deniz vasıtaları ile en
yakın mezbahaya nakledilerek kestirilir. Etlerinin tüketimine izin verilir.
Deriler dezenfekte edildikten sonra serbest bırakılır.
Sığır vebası hastalığına yakalanmış
hayvanla temas eden deve ve tektırnaklı hayvanlar yıkanır ve dezenfekte
edildikten sonra girişlerine izin verilir.
Deri, boynuz ve diğer hayvan
maddeleri geldikleri yere gönderilir. Gönderilmesi mümkün olmayanlar imha edilir.
Hastalık tesbit edilen nakliye
vasıtasındaki her nevi hayvan yemi imha olunur. Hastalık çıkan nakil
vasıtalarının hükümet veteriner hekiminin nezaretinde temizlik ve
dezenfeksiyonu yapıldıktan sonra boş olarak hududu geçmesine müsaade edilir.
b) At vebası hastalığı tesbit
edildiğinde, hastalar, hastalıktan şüpheliler ve hastalarla temas eden
tektırnaklı hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve yakılarak veya kireçli
kuyulara gömülerek imha edilir. Hastalığa yakalanmış hayvanlarla temas eden diğer
hayvanlar en yakın mezbahada kestirilir ve etlerinin tüketimine müsaade edilir.
Derileri dezenfekte edilir ve serbest bırakılır.
Hastalık çıkan nakliye vasıtasında
bulunan hayvan yemi ve maddeleri imha edilir. Hayvanlarla temas eden sahipleri
ve bakıcıları ile nakil vasıtalarının temizlenip dezenfekte edildikten sonra
yurda girmelerine izin verilir.
c) Mavidile yakalanmış koyunlar ile
hastalıktan süpheliler ve hastalarla temas eden koyunlar tazminatsız olarak
öldürülür ve imha edilir. Bulaşmadan şüpheli koyunlar yirmi gün karantinaya
alınır.
Karantina sonunda hastalıksız sağlam
koyunlar kesilir ve etlerinin tüketimine izin verilir. Derileri dezenfekte
edildikten sonra serbest bırakılır. Nakliye vasıtası içinde bulunan hayvan yemi
ve hayvan maddeleri yakılarak imha edilir.
d) Domuz vebası hastalığı tesbit
edildiğinde hastalar, hastalıktan şüphe edilenler, hasta domuzla temas eden
domuzlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Domuz naklinde kullanılan
vasıtada bulunan yem ve hayvan maddeleri yakılarak imha olunur.
e) Tavuk vebası, salmonellosis ve
newcastle tesbit olunduğunda hastalar, hastalıktan şüphe edilenler ve
hastalarla bir arada bulunan kanatlılar öldürülür ve imha edilir. Sirayetten
şüphe edilenler bulundukları yerde onbeş gün karantinaya alınır. Hastalıksız
oldukları anlaşılan kanatlılar en yakın mezbahada kesilir. İç organları ve
tüyleri yakılarak imha edilir, etlerin tüketimine ve satışına müsaade edilir.
Hastalıklı tavuk kafesleri ağaçtan ve plastikten ise yakılır. Madeni kafesler
önce alevden geçirilir ve daha sonra dezenfekte edilir. Nakil vasıtasında
bulunan tavuk yem ve kanatlı artık ve maddeler yakılmak sureti ile imha edilir.
Kanatlılara ait tahta, plastik yemlik ve suluklar yakılır. Madeni olanlar
alevden geçirilip dezenfeksiyona tabi tutulur.
f) Şap hastalığına yakalanmış çift
tırnaklı hayvanlar tazminatsız öldürülür ve imha edilir. Hastalıktan şüphe
edilenler masrafları sahibine ait olarak onbeş gün karantinaya alınır.
Karantina sonunda hastalar öldürülür ve imha edilir. Sağlamlar kapalı
vasıtalarla nakledilerek en yakın mezbahada kesilir. Deri ve sakatatı imha
edilir. Etlerin satışına izin verilir. Bulaşmadan şüpheli hayvanlar kapalı
vasıtalarla nakledilip en yakın mezbahada kestirilir, deri ve sakatatı imha
edilir, etler serbest bırakılır. Nakliyede kullanılan vasıtalar temizlenir ve
dezenfekte edilir. Nakliye vasıtasındaki hayvan yemleri, artıkları ile hayvan
maddeleri yakılır.
Türkiye'de bulunmayan yabancı bir
virus tipi şap hastalığı tespiti halinde, bütün hayvanlar, hayvan maddeleri ve
artıkları tazminatsız olarak imha edilir. Nakliyede kullanılan vasıtalar
temizlenir ve dezenfekte edilir.
g) Çiçek hastalığına yakalanmış
hayvanlar tazminatsız olarak öldürülur ve imha edilir. Hastalıktan ve
bulaşmadan şüpheli hayvanlar masrafları sahibine ait olmak üzere altmış gün
karantinaya alınır. Karantina sonunda hastalık tesbit edilen hayvanlar
tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Hastalıksız hayvanlar masrafları
sahibine ait olmak üzere kestirilir, etleri serbest bırakılır. Derileri
dezenfekte edildikten sonra verilir.
Nakil vasıtaları temizlenip
dezenfekte edilir. Vasıtadaki hayvan yemleri, artıkları ve hayvan maddeleri
yakılarak imha edilir.
h) Kuduz hastalığına yakalanmış
hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Hastalıktan şüpheliler
on gün müşahadeye alınır. Müşahade sonunda hastalar tazminatsız öldürülür ve
imha edilir.
Kuduz hastalığına yakalanmış hayvan
tarafından ısırılan hayvanlar da tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir.
Bulaşmadan şüpheli et yiyen
hayvanlarla, tek tırnaklılar ve sığırlar altı ay; koyun, keçi, domuz ve kanatlı
hayvanlar üç ay masrafları sahiplerine ait olmat üzere karantinaya alınır.
Karantina sonucu hastalar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Hastalık
tesbit edilmeyen hayvanlar serbest bırakılır.
Hastalıklı hayvanların taşındığı
nakil vasıtaları temizlenir ve dezenfekte edilir. Hayvan yemleri, yem artıkları
ve hayvan maddeleri yakılarak imha edilir.
Kuduz vak'asının çıktığı yer ve
mahaller ve hasta hayvanlarla temas edenler hakkında gerekli işlemin yapılması
için en yakın sağlık merkezine veya sağlık müdürlüğüne derhal haber verilir.
i) Şarbon hastalığına yakalanmış
hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Kesimlerine müsaade
edilmez. Hastalıktan şüphe edilenler beş gün müşahadeye alınır. Müşahade
sonunda hasta oldukları tesbit edilenler tazminatsız olarak öldürülür ve imha
edilir. Bulaşmadan şüpheli hayvanlar masrafları sahiplerine ait olmak üzere
onbeş gün karantinaya alınır. Hasta hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve
imha edilir. Hastalıksız hayvanlar müşahade ve karantina sonunda serbest
bırakılır.
Hasta ve hastalıktan şüpheli
hayvanlar öldürüldükten sonra yakılarak imha edilir; yakılmasının mümkün
olmadığı durumlarda iki metre derinliğindeki çukurlara-yüzülmeden-üzerine
sönmemiş kireç dökülerek gömülür.
Hasta hayvanların bulunduğu nakil
vasıtaları temizlenir ve dezenfekte edilir. Hasta hayvanların temas ettiği
hayvan yemi veya artıkları ve hayvan maddeleri yakılarak imha edilir.
Hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli hayvanların müşahade ve karantina süresi sona
ermeden kesilmesine ve etlerin tüketilmesine kesinlikle izin verilmez.
j) Yanıkara hastalığına yakalanmış
hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Hastalıktan şüphe
edilenler beş gün müşahadeye alınır. Hastalık tesbit edilenler tazminatsız
öldürülür, sağlamlar serbest bırakılır.
k) Durin hastalığına yakalanmış veya
hastalıktan şüpheli aygır ve kısraklar tazminatsız olarak öldürülür ve imha
edilir. Bulaşmadan şüpheli erkekler kastre edilir, dişiler sahibi hesabına bir
yıl müddetle karantinaya alınır. Sahibi karantinaya rıza göstermez ise
tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir.
İhbarı
Mecburi Olmayan Hastalıklar
Madde
106 – Yabancı ülkelerden
yurdumuza gelen ve geri çevrilmesi mümkün olmayan hayvanlarda, haber verilmesi
ve mücadelesi mecburi hastalıklar dışında mahiyeti itibarı ile salgın
niteliğinde bir hastalık görüldüğünde Hayvan Sağlığı Danışma Kurulu'nun
görüşlerine göre Bakanlıkça hazırlanacak talimat esasları uygulanır.
İKİNCİ BÖLÜM
Yurt İçinde Sağlık Zabıtası ve
Karantina Tedbirleri
Sığır
Vebası Hastalığı
Madde
107 – Sığır vebası hastalığı
tesbit edildiğinde hastalığı söndürmek için genel tedbirlere ilave olarak
hastalığın durumuna göre aşağıdaki özel tedbirler de o yerin hayvan sağlık
zabıtası komisyonunca kararlaştırılır:
a) Sığır vebası çıkan yer
karantinaya alınır, geçit yerlerine hastalık levhaları konur. Hastalıklı yerin
pazarında sığır ve manda ile bunların maddelerinin satışı yasaklanır.
Hastalık ilin birkaç ilçesinde
çıkmış ise, ilin bütün hayvan park, pazar ve panayırları kapatılır. Hayvan ve
hayvan maddelerinin nakli durdurulur.
b) Sığır vebası hastalığının süratli
bir şekilde yayılma gösterdiği durumlarda karantina bölgesindeki iskele,
istasyon ve anayollarda sığır ve manda sevkiyatı yasaklanır.
c) Sığır vebası çıkan ilde hastalık
tamamen sönünceye kadar il hayvan sağlık zabıtası komisyonu çalışmalarını
sürdürür. Bakanlık il müdürü ve hayvan sağlığı şubesi müdürü hastalıklı
mıntıkaları devamlı kontrol eder ve gelişmelerden Bakanlığa bilgi verir. Mülki
makamlar hastalıkla mücadelede her türlü kolaylığı ve desteği sağlamak
zorundadır.
d) Sığır vebası hastalığının bütün
semptomlarını açıkça gösteren sığır ve mandalar tazminatlı olarak öldürülür ve
iki metre derinliğindeki çukurlara üzerlerine sönmemiş kireç dökülerek gömülür.
Mümkün olmadığı hallerde tamamen yakılarak imha edilir.
e) Sığır vebası hastalığından şüphe
edilen hayvanlara derece tatbik edilir. Vücut ısısı 39, 8°C ve üzerinde bulunan
karantina bölgesindeki hayvanlar da tazminatlı olarak öldürülür ve imha edilir.
f) Sığır vebası hastalığının
bulaşmasından şüphe edilen sığır ve mandalar 21 gün müşahadeye alınır ve
günaşırı derece tatbik edilir. Vücut harareti 39, 8°C üzerinde bulunanların
hergün ısıları kontrol edilir. Vücut ısısı 39, 8°C altına düşmeyenler hasta
kabul edilip öldürülür ve imha edilir. Müşahede sonuna kadar vücut ısılarında
değişiklik göstermeyen hayvanlar hastalıksızdır. Aşı yapılarak serbest
bırakılır.
g) Sığır vebası hastalığı çıktığında
uygulanacak aşılama programı ve esasları Bakanlıkça tesbit edilir ve
valiliklere derhal bildirilir.
h) Yurt içinde sığır vebası
hastalığının çıkması sonucu karantinaya alınan yerlerden sığır, manda, koyun,
keçi ve kanatlı hayvanlar ile saman, ot ve hayvan maddelerinin çıkarılması
yasaktır. Koyun ve keçi derileri ile yıkanmış, dezenfekte edilmiş yün, tiftik
ve keçi kılının çıkartılmasına izin verilir.
i) Karantina sahası içindeki
tektırnaklı hayvanlar ile develerin dezenfeksiyon yapıldıktan sonra dışarı
çıkarılmasına müsaade edilir. Karantinaya alınan yerde kanatlı hayvanların
kümes veya kafeslerde bulundurulmaları, köpeklerin bağlı tutulmaları
zorunludur.
j) Sığır vebası hastalığı çıkan
yerlerdeki koyun ve keçi sürüleri, karantinada bulunan sığır ve mandalarla
temas ettirilmez, ahırlarına sokulmaz. Hükümet veteriner hekimi koyun ve keçi
sürülerini devamlı kontrol eder.
k) Yurt içinde kara ve su vasıtaları
ile nakliyat yapılırken sığır ve mandalarda veba hastalığı çıktığında ilk
varacakları iskele, istasyon veya yerlerde hastalar hayvan sağlık zabıtası
komisyonu kararı ile tazminatlı olarak öldürülür ve imha edilir. Diğerleri en
yakın mezbahada kestirilir. Deri ve ayakları dezenfekte edilir. Etleri hakkında
bu Yönetmelik ve Etlerin Teftiş Talimatına göre işlem yapılır. Bulaşmadan
şüpheliler talep edildiğinde masrafları sahibine ait olarak 21 gün müşahadeye
alınır. Müşahade müddeti sonunda hastalıksız olanlar aşılanarak serbest
bırakılır.
l) Sığır vebası hastalığı pazar ve
panayırlarda çıktığında, o yerde hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanır.
Pazar ve panayırdaki sığır ve mandalar karantinaya alınır. Hastalar ve
hastalıktan şüpheliler hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile tazminatlı
olarak öldürülür ve imha edilir. Bulaşmadan şüpheliler 21 gün müşahadeye
tutulur. Müşahade müddeti sonunda hastalıksız bulunanlar aşılanarak serbest
bırakılır.
m) Sığır vebası hastalığının
kombina, mezbaha ve kesim yerlerindeki sığırlarda çıkması durumunda, hastalar
ve hastalıktan şüpheliler tazminatlı olarak öldürülür ve imha edilir. Diğer
manda ve sığırlar kestirilir. Etleri hakkında bu Yönetmelik ve Etlerin Teftiş
Talimatına göre işlem yapılır. Deri ve tırnakları dezenfekte edildikten sonra
serbest bırakılır.
n) Hasta veya hastalıktan şüpheli
hayvanlarla temas edenlerin ellerini, elbise ve ayakkabılarını dezenfekte
etmeleri zorunludur. Hastalara ait eşya ve malzemeler, nakilde kullanılan
vasıtalar dezenfekte edilmedikçe kullanılmaz. Hasta hayvanların bulundukları
yerin zemini, duvarları, yemlikleri, bölmeleri, dezenfekte edildikten sonra
kullanılır. Hastalıklı yerdeki hayvan yemleri karantina dışına çıkarılmadan tek
tırnaklı hayvanlara yedirilebilir.
o) Sığır vebası hastalığı Türkiye'ye
sınırı olan devletlerde veya başka ülkelerde çıktığında yurt içinde tesis
edilecek tampon bölgeler ile koruyucu aşılama programı Bakanlıkça düzenlenir.
Bakanlık il müdürlükleri sığır vebası koruyucu aşılama programını bütün
imkanlarını ve personelini görevlendirerek öncelikle uygulamak zorundadır.
p) Sığır vebası hastalığı sebebi ile
konulan karantina son ölüm veya iyileşmeden 30 gün sonra gerekli dezenfeksiyon
yapılarak kaldırılır.
Şap
Hastalığı
Madde
108 – Şap hastalığı
çıktığında hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanır; "Yönetmeliğin
Birinci Kısmının Dördüncü Bölümündeki" hastalık çıkışında alınacak genel
tedbirleri ve hastalığın durumuna göre aşağıdaki özel tedbirleri kararlaştırır.
a) Şap hastalığı çıkan yer ile su ve
meraları müşterek olan köyler karantina altına alınır. Geçit noktalarına
hastalığın adı yazılı levhalar asılır. Hastalık aynı zamanda birkaç köyde veya
mahalde çıkmış ise hepsini içine alan genel bir kordon konur.
b) Şap hastalığının tipini tesbit
için usulüne göre alınan hastalıklı numune derhal Şap Enstitüsüne gönderilir.
Şap Enstitüsü hastalığın tipini belirler ve gerekli aşıyı il veya ilçe
müdürlügüne gönderir. Hastalık mikrobunun durumu dikkate alınarak, hasta ve
hastalıktan şüpheli hayvanlar dışındakiler aşılanır.
c) Şap hastalığı çıkan yerdeki
hayvan park, pazar ve panayırı kordon sahası içinde ise çift tırnaklı
hayvanlara kapatılır. Hastalık yayılma özelliği gösteriyorsa il hayvan sağlık
zabıtası komisyonu kararıyla ildeki bütün hayvan pazar ve panayırları çift tırnaklı
hayvanlara kapatıldığı gibi çift tırnaklı hayvanlarla yapılan sevkiyat ve
nakliyat yasaklanır.
d) Hastalık bir köyde, mahalde veya
ahırda çıktığında, buraların dışında bulunan yerlerdeki hayvanlara bulaşması
mümkün değilse buralarda sınırlı karantina konur. Hastaların, hastalıktan ve
bulaşmadan şüphelilerin hastalık tamamen sönünceye kadar dışarıyla teması
önlenir.
e) Karantina altına alınan yerden
çift tırnaklı hayvanlar ile ot saman gibi hayvan yemlerinin ve hayvan maddelerinden
tırnak, boynuz ve derinin çıkarılması yasaktır. Sütün kaynatıldıktan sonra
çıkarılmasına izin verilir.
f) Karantinaya alınan yerlerden
transit olarak geçirilecek hayvanlar kapalı vasıtalarla nakledilirler.
Hayvanlar karantina bölgesini geçinceye kadar su ve yem vermek için
vasıtalardan indirilmez. İndirilenler derhal 15 gün karantinaya alınır.
g) Hastalar, hastalıktan ve
bulaşmadan şüpheliler sahibinin isteği halinde kapalı vasıta ile kesilmek için
en yakın mezbahaya gönderilir. Et ve derileri hakkında bu Yönetmelik hükümleri
uygulanır.
h) Karantina bölgesindeki
hastalıksız hayvanların kesilmek için kapalı vasıtalarla mezbahaya sevkine
müsaade edilir. Ancak deri, boynuz ve tırnakları dezenfekte edildikten sonra
serbest bırakılır. Hükümet veteriner hekimi gerekli kontrolları yapmakla
yükümlüdür.
i) Şap hastalığının bulunduğu
yerdeki tek tırnaklı hayvanların karantina bölgesi dışına çıkarılmasına
tırnakları dezenfekte edildikten sonra müsaade edilir.
j) Şap hastalığını takiple
görevlendirilen hükümet veteriner hekimi hastalık tamamen sönünceye kadar
hastalıklı bölgeyi devamlı kontrol eder. Hayvan sahiplerine hastalık hakkında
bilgi verir. Hastaların tedavisi için mümkünse ilaç yardımı yapar; ilacı nasıl
kullanacaklarını öğretir.
k) Şap hastalığı sebebi ile konulan
karantina son hastanın iyileşmesinden veya ölümünden 15 gün sonra hükümet
veteriner hekiminin kontrolunda yapılan dezenfeksiyonla kaldırılır.
l) Bakanlıkça her yıl tespit ve ilan
edilen mücadele bölgelerinde hastalığın varlığı ve tipi tesbit edilen hayvanlar
tazminatlı olarak öldürülür veya kestirilir. Hastalıktan ölen veya öldürülen
hayvanlar iki metre derinliğindeki çukurlara üzerlerine sönmemiş kireç
dökülerek gömülür. Mümkün olmadığı hallerde tamamen yakılarak imha edilir.
m) Şap hastalığı ile mücadele için
alınacak diğer karar ve tedbirler ile Bakanlıkça her yıl tesbit ve ilan edilen
mücadele bölgelerindeki uygulama esasları Bakanlıkça belirlenir.
Şarbon
Hastalığı
Madde
109 – Bir yerde şarbon
hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık bölgesine
geldiğinde hastaları ayırır ve sağlam hayvanlardan ayrı bir yerde muhafaza
altına alır. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu kurulur. Komisyon hükümet
veteriner hekiminin hastalık raporuna göre hastalık çıkış kararı alır ve
hastalığı ilan eder.
a) Mayvan sağlık zabıtası komisyonu
kararına göre tesbit edilen hastalıklı bölgenin giriş ve çıkış yerlerine
"şarbon hastalığı vardır" levhaları dikilir.
b) Şarbon hastalığından ölen
hayvanlar mümkünse yakılarak imha edilir veya iki metre derinliğindeki
çukurlara, üzerlerine sönmemiş kireç dökülerek, derileri ile birlikte gömülür.
Hastalıktan ölen hayvanlara ait maddelerin çevreyi bulaştırmaması için hükümet
veteriner hekimi gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.
c) Hasta ve hastalıktan şüpheli
hayvanların yem ve su kapları bulundukları yerden dışarı çıkarılamaz ve diğer
hayvanlar için kullanılmaz. Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların bulunduğu
yere çıplak ayakla girilmez. Hayvan bakıcılarının ellerinde ve açık yerlerinde
yara bulunmamalıdır.
d) Hasta ve hastalıktan şüpheli
hayvanların kesilmesi ve etlerinin tüketilmesi yasaktır. Deri, kıl, yapağı,
boynuz ve tırnaklarına el konulur ve imha edilir.
e) Hast a ve bulaşmadan şüpheli hayvanların sütü, yapağı ve kılları imha
edilir.
f) Şarbon hastalığı yoldaki
sürülerde ve hayvanlarda nakledilirken çıkmışsa hastalar ayrılır. Hastalıksız
hayvanlar ayrı bir yerde karantinaya alınır. Beş gün içinde hastalıksız
hayvanlardan yeni bir hasta tesbit edilmez ise sürünün yer değiştirmesine izin
verilir.
g) Şarbon hastalığından ölen
hayvanlara otopsi yapılmaz. Ancak marazi madde almak için kadavralar gömülecek
çukurun içinde açılır. İşlem tamamlandıktan sonra derhal sönmemiş kireç
dökülerek gömülür.
h) Şarbon hastalığının sönüşüne
kadar karantina bölgesine aşısız tektırnaklı, sığır, koyun, keçi ve domuzların
girmesi yasaklanır. Şarbon hastalığına karşı aşılanmış hayvanların girişine
izin verilir.
i) Karantina bölgesinden mezbahaya
sevk edilmek istenen büyük ve küçük baş hayvanlar hükümet veteriner hekimince
muayene edilir. Hastalıksız oldukları tesbit edilen hayvanlar derhal kesilmek
üzere kapalı vasıtalarla en yakın mezbahaya gönderilir. Hükümet veteriner
hekimi durumu mezbaha veteriner hekimine bildirir.
j) Şarbon hastalığı insanlara da
bulaşabileceğinden, hükümet veteriner hekimi hastalık hakkında hayvan
sahiplerine ve mahalli sağlık teşkilatına bilgi verir.
k) Şarbon hastalığı mikrobu ile
bulaşık mera ve su kaynaklarına hayvanların girmesi yasaklanır. Bu yerlerde
otlatılmasında ve sulanmasında zaruret olan hayvanlar şarbon hastalığına karşı
aşılanır ve aşılamadan 15 gün sonra bulaşık bölgeye girmelerine müsaade edilir.
l) Şarbon mikrobu ile bulaştığından
şüphe edilen hayvan yemleri laboratuvar sonuçlarına göre değerlendirilir.
Müsbet çıkanlar imha edilir.
m) Şarbon hastalığı çıkan veya hasta
ve hastalıktan şüpheli hayvanların muhafaza edildiği ahır ve ağıllara;
buralardaki eşya ve malzemeler, hayvan yemleri ve maddeleri ile artıkları
dezenfekte edildikten sonra hastalıksız hayvan konulmasına müsaade edilir.
n) Şarbon hastalığında konulan
karantina son ölüm veya iyileşmeden 15 gün sonra gerekli dezenfeksiyon
yapıldıktan sonra kaldırılır.
Sığırlarda
Tüberküloz
Madde
110 – Ticari amaçla süt
sığırcılığı yapılan yerlerdeki ineklerin sistematik muayenelerinde veya
tüberkülin testi yapıldığında yahut Bakanlıkça uygulamaya konulan projelerle
ilgili çalışmalarda tüberküloz hastalığı tesbit edildiğinde hayvan sağlık
zabıtası komisyonu toplanır. Hükümet veteriner hekimince düzenlenen hastalık
raporuna göre hastalık çıkış kararı alınır ve ilan edilir.
a) Tüberkülozlu hayvanlar tazminatlı
olarak kestirilir. Etleri hakkında bu yönetmelik ve Etlerin Teftiş Talimatı'na
göre işlem yapılır.
b) Tüberküloz hastalığı tesbit
edilen hayvanla bir arada bulunan damızlık sığırlara tüberkülin testi
uygulanır. Test neticesi müsbet olanlar aynı şekilde tazminatlı olarak
kestirilir.
c) Yurt dışından getirilen damızlık
sığırlara mahallinde veya tahaffuzhanede uygulanan tüberkülin testinin neticesi
menfi ise gittikleri yerlerde iki ay sonra tekrar tüberkülin testi yapılır. Bu
testte de menfi sonuç verenler hastalıksız kabul edilir.
d) Süt sığırcılığı yapanlar her yıl
ineklerini tüberküloz hastalığı bakımından muayeneye ve tüberkülin testi
yaptırmağa mecburdur. Hükümet veteriner hekimi hastalıksız hayvanlar için
sağlık belgesi düzenler ve sahibine verir. Bu testi yaptırmayan hayvan
sahipleri, haklarında kanuni işlem yapılmak üzere savcılığa bildirilir.
e) Tüberkülin testi uygulaması ve
neticesi ile ilgili hususlarda Sığır Tüberkülozu Yönetmeliği uygulanır.
f) Tüberküloz hastalığı çıkan
ahırlara dezenfekte edilmedikçe hayvan konulamaz. Hasta ve hastalıktan şüpheli
sığırların yemleri ve maddeleri yakılarak veya gömülerek imha edilir. Süt
kapları buharla yahut ilaçla dezenfekte edilir.
g) Tüberküloz hastalığı çıkan
yerlerdeki ineklerin sütü çiğ olarak satışa verilmez.
h) Tüberkülozda karantina, hastalık
çıkan ahır, ağıl veya yerle sınırlıdır. Hastalar dışındaki hayvanlarda test
sonucu menfi ise test iki ay sonra tekrarlanır. İkinci test neticesi menfi olan
hayvanlar hastalıksız kabul edilir ve karantina dezenfeksiyon yapılarak
kaldırılır.
Koyun
ve Keçilerde Çiçek
Madde
111 – Yurt içinde koyun ve
keçilerde çiçek hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi
hastalık mahalline gelince hasta hayvanları muayene eder ve hastalık raporunu
düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık çıkış kararını alır ve
hastalığı ilan eder.
a) Çiçek hastalığına yakalanmış
koyun ve keçiler ayrı bir yerde muhafaza altına alınır. Hastalıktan şüpheliler
müşahede altında tutulur. Hastalığın bulaşması tehlikesi olan bütün koyun ve
keçilere çiçek aşısı uygulanır.
b) Çiçek hastalığından veya hastalık
şüphesi altındaki hayvanlardan ölenler derileri ile birlikte yakılarak yahut
derin çukurlara gömülmek suretiyle imha edilir.
c) Karantina bölgesine dışarıdan
hayvan girmesine ve içeriden hayvan çıkarılmasına izin verilmez. Karantina
kaldırılıncaya kadar buradaki hayvanlar, yün ve derileri, hayvan yemleri ve
maddeleri ile sürü köpeklerinin dışarı çıkarılması yasaklanır.
d) Hastalıklı veya hastalıktan
şüpheli hayvanlarda kullanılan her türlü alet ve malzeme dezenfekte edildikten
sonra karantina bölgesi dışına çıkarılmasına müsaade edilir.
e) Karantinaya alınan yerlerdeki
hastalıktan ve bulaşmadan şüpheliler ile iyileşmiş hayvanların kapalı
vasıtalarla en yakın mezbahada kesilmelerine izin verilir. Bulaşmadan şüpheli
hayvanların yün, deri, tırnak ve boynuzlarının dezenfekte edilmesi zorunludur.
f) Hastalık çıkan yerlerdeki koyun
ve keçilerin 10 gün içinde kesilecekleri tesbit edilmişse bu hayvanlara aşı
uygulanmaz.
g) Hastalıklı yerden izinsiz olarak
çıkarılan sürüler bulunduğu yerde karantinaya alınır. Çıkaranlar hakkında
kanuni işlem yapılmak üzere savcılığa müracaat edilir.
h) Çiçek hastalığına yakalanmış
hayvanlarda iyileşenler 15 gün bekletildikten sonra dezenfekte edilerek
hastalıksız hayvanların yanına gönderilir.
i) Koyun veya keçi çiçek hastalığına
yakalanmış hayvanların bulundukları yerlere giren bakıcıların çıkışlarında
gerekli dezenfeksiyonu yapmaları zorunludur.
j) Hastalık çıkan yerlerdeki hayvan
yemlerinin buradaki hayvanlar tarafından tüketilmesine müsaade edilir.
k) Koyun veya keçi çiçek hastalığı
sebebiyle alınan karantina tedbirleri son iyileşme veya ölümden 60 gün sonra
kaldırılır.
Ruam
Hastalığı
Madde
112 – Tektırnaklı
hayvanlardaki burun akıntısı, burunda ülser, çene altı lenf yumrularının
ağrısız şişkinliği veya deride ağrısız şişkinlikler yahut sebepsiz zayıflayan,
vücut harareti değişiklik gösteren, öksüren ve yapılan tedaviye cevap vermeyen,
testisleri şişmiş ve iltihaplı hayvanlara talimatnamesindeki esaslara göre
mallein tatbik edilir. Sonuç müsbet ise hükümet veteriner hekimi hastalık
raporu düzenler. Toplanan hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık çıkış
kararı alır ve ilan eder.
a) Mallein uygulaması sonunda hasta
oldukları anlaşılan tektırnaklı hayvanlar tazminatlı olarak öldürülür ve imha
edilir.
b) Hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli
hayvanlar hakkında talimatnamesindeki hususlar uygulanır.
c) Hasta, hastalıktan ve bulaşmadan
şüpheli hayvanların kesilmesine ve etlerinin tüketimine izin verilmez.
d) Ruam hastalığından ölen veya
öldürülmesine karar verilen hastalar kapalı vasıtalarla gömülecekleri yahut
yakılacakları yere sevkedilir. Nakil sırasında burun akıntılarının çevreye
bulaşmaması için gerekli tedbirler alınır. Kadavralar üzerine sönmemiş kireç
dökülerek derin çukurlara gömülür. Nakilden sonra vasıtaların dezenfekte
edilmesi mecburidir.
e) Ruam hastalığı çıkan veya hasta
hayvanların muhafaza edildiği ahıra dışarıdan hayvan sokulmasına izin verilmez;
her türlü eşya alet ve malzeme ile hayvan yemlerinin çıkarılması yasaklanır,
hasta hayvanlara ait gübreler yakılır.
f) Bakanlıkça hazırlanan program ve
projelere göre hastalıksız oldukları tesbit edilen tektırnaklı hayvanlara
hükümet veteriner hekimince bir belge verilir. Alım ve satım sırasında bunun
gösterilmesi zorunludur. Taşımada çalıştırılan tektırnaklı hayvanların altı
ayda bir hükümet veteriner hekimine muayene ettirilmesi mecburidir.
g) Bulaşmadan şüpheli olarak
müşahedeye alınan hayvanların bulundukları yerden çıkarılmaları yasaktır.
Çıkarılmaları halinde yeni götürdükleri yerdeki hastalığa yakalanabilecek hayvanlarla
birlikte karantinaya alınır. Sahibi hakkında Kanunun cezai hükümleri uygulanır.
h) Hasta, hastalıktan ve bulaşmadan
şüpheli hayvanların bulundukları yerdeki yemlikler, zemin ve duvarlar ile alet,
eşya ve malzemeler mümkünse eldiven geçirilerek veya kimyevi maddelerle
dezenfekte edildikten sonra kullandırılır. Dezenfekte edilen ahırlara bir hafta
sonra hayvan konulur.
i) Ruam hastalığı insan sağlığı için
tehlikeli olduğundan hastaların bulundukları yerlere derilerinde yara olanların
girmesine izin verilmez.
j) Yönetmelikte yer almayan
hususlarda Ruam Savaş Yönetmeliği uygulanır.
k) Ruamda karantina hastalık çıkan
ahır veya yerle sınırlıdır. Hastalar dışındaki hayvanlarda test sonucu menfi
ise test 21 gün sonra tekrarlanır. İkinci test sonucu menfi olanlar hastalıksız
kabul edilir ve karantina dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.
Durin
Hastalığı
Madde
113 – Veteriner hekimce
yapılan muayenede durin hastalığına yakalandığı anlaşılan veya hastalıktan
şüphe edilen tektırnaklı hayvanlar derhal ayrı bir yerde muhafaza altına
alınır. Hastalığı haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık çıkış raporunu
düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hükümet veteriner hekiminin raporunu
inceleyerek hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.
a) Hasta ve hastalıktan şüpheli
tektırnaklı hayvan cinsi temastan alıkonur ve ayrı bir yerde muhafaza edilir.
Hastaların bir yıl içerisinde cinsi temasta bulunduğu aygır veya kısraklar
tesbit edilerek sahipleri yanında bir yıl müşahede altında bulundurulur.
Müşahede müddeti sonunda hastalıksız olduklarına hükümet veteriner hekimince
karar verilenler serbest bırakılır.
b) Durin hastalığı tedavi
edilmeyecek derecede ilerlemiş aygır ve kısraklar hayvan sağlık zabıtası
komisyonu kararı ile tazminatsız öldürülür ve imha edilir.
c) Durin hastalığı bir bölgenin
birkaç yerindeki tektırnak hayvanlarda çıktığında bölgedeki bütün tektırnaklı
hayvanların hükümet veteriner hekimince muayene edilmesi mecburidir.
d) Durin hastalığına yakalanmış
aygırlar kastre edilir, kısrakların-tedavi edilmiş olsalar bile- damızlıkta
kullanılması yasaklanır. Hastalığın yaygın olduğu yerlerde bir yaşındaki erkek
ve iki yaşındaki dişi hayvanlar da muayene edilir.
e) Durin hastalığına yakalanmış veya
hastalıktan şüpheli hayvanlar iki haftada bir hükümet veteriner hekimince
muayene edilir. Bunların bulundukları yerden ayrılmaları yasaklanır.
f) Hastalığın bulaşmasından şüphe
edilen tektırnaklı hayvanlar bulundukları yerden çıkarılmaz ve yavru almak için
çiftleşmede kullanılmaz. Bulaşmadan şüpheli hayvan sayısı fazla ise hastalık
bölgesinde muayene istasyonu kurulur. Hayvan sahipleri hayvanlarını muayene
istasyonuna getirmek zorundadır.
g) Hastalık çıkan yerdeki bulaşmadan
şüpheli hayvanların başka yerlere götürülmelerinde zaruret varsa hükümet
veteriner hekimince karar verilir ve gittikleri yerin il veya ilçe müdürlüğü
haberdar edilir.
h) Hasta veya hastalıktan şüpheli
tektırnaklı hayvan özel veya kamu kuruluşuna ait ise, idaresine bilgi verilir.
İdare, hayvan sağlık zabıtası komisyonunun kararlarına uymakla yükümlüdür.
i) Durin hastalığında bir yıl süre
ile müşahedeye alınan hayvanlardan, hasta ve hastalıktan şüpheli erkekler
kastre edilip, kısraklar öldürüldükten sonra dezenfeksiyon yapılarak karantina
tedbirleri kaldırılır.
Sığır
Brusellozu
Madde
114 – İneklerde yavru atma
şeklinde hastalık görüldüğünde ilgililerce mülki makamlara veya Bakanlık il ve
ilçe müdürlüğüne bildirilir. Hükümet veteriner hekimi hastalık çıkan yerde
gerekli muayeneyi yapar ve laboratuvar raporuna istinaden hastalık çıkış
raporunu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık çıkış kararı alır
ve ilan eder.
a) Yavru atan inekler ayrı bir yerde
muhafaza altına alınır ve laboratuvara talimatnamesine göre marazi madde
gönderilir.
b) Hasta ve hastalıktan şüpheli
hayvanlarla bir arada bulunan diğer bütün sığırlar bulaşmadan şüpheli olarak
talimatnamesine göre hükümet veteriner hekimince muayene edilir.
c) Laboratuvar muayenesi neticesinde
bruselloz hastalığına yakalandıkları anlaşılan hayvanlar ile bunların ait
oldukları sürülerdeki, köy, ahır yahut meradaki bütün hayvanlar hastalıktan
şüpheli olarak müşahadeye alınır. Altı ayda bir kan serumu veya sütlerinin
serolojik muayenesi yapılır. Bir yıl içinde hiç bir yavru atma olayı görülmez
ve son iki altı aylık kan serumları menfi bulunur ise bu hayvanlar hastalıksız
sayılır.
d) Laboratuvar muayenesi sonucunda
bruselloz hastalığına yakalandığı anlaşılan damızlık boğalar dışındaki sığırlar
tazminatlı olarak kestirilir. Et ve sakatatı hakkında Yönetmelik ve Etlerin
Teftiş Talimatına göre işlem yapılır.
e) Damızlık olarak kullanılan
boğaların altı ay ara ile üç defa kan serumlarının muayene ettirilmesi
zorunludur. Laboratuvar muayenesi sonucu hastalık tesbit edilen boğalar
damızlıkta kullanılmaz; kastre edilir.
f) Hastalık çıkan sürülerde bir
yaşından aşağı sığırlar ayrılıp ayrı bir sürü meydana getirilir. Mümkün
olmadığı hallerde hastalıksız hayvanlarla bir arada bulundurulur.
g) Hastalıklı ve bulaşmadan şüpheli
inekler ayrı yerlerde muhafaza edilir ve bu sürülerin sağımı, sağlam
hayvanlardan ayrı olarak ayrı kişiler ve vasıtalarla yapılır. Sütlerin
birbirine karıştırılması yasaktır. Laboratuvar muayenesinde sütlerinde mikrop
bulunan ineklerin sütleri imha edilir. Mikrop bulunmayan sütlerin kaynatılarak
veya pastörize edilerek yahut yoğurt olarak tüketimine izin verilir. Hastalıklı
ineklerin sağımı sırasında sütlerinin yerlere ve çevreye dökülmesine müsaade
edilmez. Buzağı ve danaların hastalıklı ineklerin sütünü emmesi önlenir.
h) Hastalık çıkan sürülerdeki
ineklerin doğumları bu iş için ayrılan yerde yaptırılır. Doğumdan sonra vajen
akıntıları bitinceye kadar aynı yerde bırakılır. Sonra arka kısımlar ve
ayakları dezenfekte edilerek doğum yaptığı yerden çıkarılır ve geldiği sürüye
katılır.
i) Bruselloz hastalığına yakalanmış
hayvanlardan çok zayıf olanlarının etleri kesildikten sonra imha edilir. Diğer
etler hakkında Yönetmeliğe ve Etlerin Teftiş Talimatına göre işlem yapılır.
j) Bruselloz hastalığı mücadelesinde
bu Yönetmelikte yer almayan konularda Brusellosis Mücadele Talimatnamesine göre
işlem yapılır.
k) Brusellozda karantina hastalık
çıkan ahır veya yerle sınırlıdır. Bruselloz tespit edilen yerde bir yıl içinde
hiçbir yavru atma olayı görülmez ve son iki altı aylık kan muayeneleri menfi
bulunur ise, bu yerdeki hayvanlar hastalıksız sayılır. Dezenfeksiyondan sonra
karantina tedbirleri kaldırılır.
l) Bruselloz hastalığı ile ilgili
aşılama programı ve kullanılacak aşı Bakanlıkça belirlenir. Bruselloz aşısı
tatbik olunan hayvanlar verilen talimata göre işaretlenir.
m) Ticari amaçla süt inekçiliği
yapan işletmelerin bruselloz hastalığı bakımından muayene ve kontrolleri
Bakanlıkça verilen talimata göre yapılır.
Koyun
ve Keçi Brusellozu Hastalığı
Madde
115 – Koyun ve keçilerde
laboratuvar raporuna istinaden bruselloz hastalığı tesbit edildiğinde veteriner
hekim hastalık çıkış raporu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık
çıkış kararı alır ve ilan eder.
a) Yavru atan hayvanlar sağlamlardan
ayrılır. Hastalık çıkan sürünün sütlerinin kaynatıldıktan sonra tüketimine izin
verilir.
b) Hastalığın sağlamlara bulaşmasını
önlemek için atık yavru zarları yakılıp imha edilir. Ahır ve ağıllarda
dezenfeksiyon yapılır.
c) Hastalık bulaşma ihtimali olan
hastalıksız koyun ve keçilere, prospektüsünde yazılı şartlara dikkat edilerek,
aşı yapılır. Aşı yapılan hayvanlar işaretlenir.
d) Karantinaya alınan hastalıklı
bölgeye çift tırnaklı hayvanların girmesi yasaklanır.
e) Koyun ve keçilerde bruselloz
hastalığı ile mücadele etmek için Bakanlıkça hazırlanacak program ve projelere
göre koyun, keçi, kuzu ve oğlaklara aşı uygulanır. Kuzu ve oğlak aşılamalarına
ertesi yıllarda da devam edilir.
f) Bruselloz hastalığı çıkan koyun
ve keçi sürülerindeki koç ve tekeler enenir ve damızlıktan çıkarılır.
g) Koyun ve keçilerde çıkan
bruselloz hastalığı sebebiyle alınan karantina tedbirleri hastalık çıkan ağıl
veya yerle sınırlıdır. Son yavru atmadan otuz gün sonra dezenfeksiyon yapılarak
karantina tedbirleri kaldırılır.
Tavuk
Vebası Hastalığı
Madde
116 –
Tavuk vebası hastalığının çıktığını
haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık mahallinde gerekli muayene ve
incelemeleri yapar ve hastalık çıkış raporu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası
komisyonu hastalık çıkış kararını alır ve ilan eder.
a) Tavuk vebası hastalığının çıkmış
olduğu yere hükümet veteriner hekimi gelinceye kadar ölen kanatlılara ait
kadavralar saklanır. Kokuşanlar yakılarak veya gömülerek imha edilir. Hastalık
çıkan yere gelen hükümet veteriner hekimi teşhis için laboratuvara marazi madde
gönderir.
b) Laboratuvar sonucu gelinceye
kadar geçici kordon konularak hasta kanatlılar ile bulaşmadan şüpheli
kanatlılar ayrı bir yerde bulundurulur. Hastalıksız kanatlıların hastalarla
teması önlenir.
c) Hasta ve hastalıktan şüpheli
kanatlıların bulunduğu yere bakıcı ve ilgililerden başkasının girmesine izin
verilmez, bakıcıların diğer kümeslerle ilişkisi kesilir. Buralarda gerekli
dezenfeksiyon tedbirlerinin alınması zorunludur.
d) Hastalık çıkan bölgenin giriş ve
çıkışlarına tavuk vebası yazılı levhalar asılır. Karantinaya alınan yerlere
evcil ve yabani hiçbir kanatlı sokulmaz ve bunlardan başka yerlere de kanatlı
hayvan nakline izin verilmez. Hastalık çıkan kümes veya çiftlikteki tüm
kanatlılar imha edilir.
e) Hastalık sebebi ile karantinaya
alınan yerlerden yumurta, kanatlı gübresi, tüyü ve yemlerin dışarı çıkarılması
yasaklanır, bu hayvan maddeleri imha edilir.
f) Nakliyat sırasında kanatlılarda
veba hastalığından şüphe edildiğinde bütün hayvanlar bulunduğu yerin il ve ilçe
müdürlükleri tarafından karantinaya alınır. Hastalığın kesin tespiti
yapıldığında da tüm kanatlı ve altlıklar imha edilir.
g) Hastalık çıkan kümeslerde
karantina tedbirleri son imhadan 21 gün sonra gerekli dezenfeksiyonlar
yapılarak kaldırılır.
h) Yurt dışından hudut giriş
kapılarına getirilen tavuklarda veba hastalığı tesbit edildiğinde bulundukları
yerde imha edilir.
i) Tavuk vebası hastalığı
mücadelesinde bu Yönetmelik’te yer almayan hususlarda Tavuk Vebası Koruma ve
Mücadele Talimatnamesi’ne göre işlem yapılır.
Newcastle
(Yalancı Tavuk Vebası)Hastalığı
Madde
117 –
Serbest yaşayan yabani kanatlılar
hariç, diğer kanatlılarda Newcastle (Yalancı Tavuk Vebası) hastalığı
görüldüğünde, aşağıda belirtilen tedbirler uygulanır.
a) Kanatlılarda Newcastle hastalığı
veya şüphesinin olduğunu haber alan hükümet veteriner hekimi derhal hastalık
mahalline gider.
b) Hükümet veteriner hekimi hastalık
mahallinde gerekli muayene ve epidemiyolojik araştırmaları yapar, hastalığa el
koyarak gerekli gördüğü tedbirleri aldırtır ve kesin teşhis için usulüne uygun
olarak marazi madde alarak laboratuvara gönderir.
c) Laboratuvar raporuna göre
Newcastle hastalığı çıkması durumunda, hükümet veteriner hekimi hastalık çıkış
raporunu düzenler, derhal mahalli Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonunu toplar.
Komisyon, hükümet veteriner hekiminin raporuna istinaden hastalık çıkış kararı
alır ve ilan eder.
d) Hastalık çıkan bölgenin giriş ve
çıkışlarına “BURADA NEWCASTLE (YALANCI TAVUK VEBASI HASTALIĞI VAR) yazılı
levhalar asılır. Karantinaya alınan bölgeye, kanatlı hayvan ve bunlara ait her
çeşit maddenin girişi ve bunların bölgeden çıkışı mahalli Hayvan Sağlık
Zabıtası Komisyonunun iznine tabidir. Ancak karantina bölgesi içinde hastalık
belirtisi göstermeyen kanatlılara kesim için izin verilerek, hükümet veteriner
hekiminin gözetiminde kesime gönderilir.
e) Newcastle hastalığının çıktığı
bölgede, hastalığın yayılmasına sebep olabilecek kanatlıların dışındaki diğer
hayvanların, bunlarla ilgili her çeşit ürün ve malzemenin nakli de, mahalli
Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonununun iznine tabidir.
f) Hastalığın çıktığı işletmede
bulunan kanatlı hayvanların tamamı geciktirilmeden olay yerinde öldürülür. Ölen
yada öldürülen tüm kanatlı hayvanlar ile yumurtalar imha edilir. Bütün bu
işlemler hastalığın yayılışını en aza indirecek şekilde yürütülür.
g) Hastalığın çıktığı işletmedeki
kanatlı yemleri, altlık, gübre ve violler gibi kontaminasyon riski taşıyan
hayvan maddeleri ve malzemeleri imha edilir ya da uygun olarak işleme tabi
tutulur. Newcastle hastalığı virüsünün imhasına yönelik bu işlemler, hükümet
veteriner hekiminin direktiflerine uygun olarak yürütülür.
h) Hastalığın çıktığı işletmeden,
hastalığın inkübasyon periyodu sırasında, kesime gönderildiği anlaşılan kanatlı
hayvanların etleri saptanır ve imha edilir.
ı) Hastalığın çıktığı işletmeden,
hastalığın inkübasyon periyodu sırasında sevk edilen kuluçkalık yumurtalar veya
tam olarak dezenfekte edilmeden sevk edilen sofralık yumurtalar tespit edilerek
imha edilir, fakat tespit edilen kuluçkalık yumurtalardan kanatlı hayvanlar
çıktı ise, bunlarda resmi olarak gözlem altında tutulurlar.
j) Nakliyat sırasında kanatlılarda
Newcastle hastalığından şüphe edildiğinde bütün hayvanlar bulunduğu yerin İl ve
İlçe Müdürlükleri tarafından karantinaya alınır. Hastalığın kesin tespiti
yapıldığında da tüm kanatlı ve altlıklar imha edilir.
k) Hastalık çıkan işletmede
karantina tedbirleri son imha ve dezenfeksiyondan 21 gün sonra kaldırılır.
Güvercin ve diğer kafes kuşlarında ise (f) ve (g) bentlerindeki uygulamaları
takiben uygun temizlik ve dezenfeksiyondan sonra en az 21 gün veya bu kontrol
ve eradikasyon önlemlerinin uygulanamaması durumunda ise en az 60 gün süreyle
karantina tedbirleri uygulanır.
l) Yurt dışından hudut giriş kapılarına
getirilen kanatlılarda Newcastle hastalığı tespit edildiğinde, bulundukları
yerde imha edilirler.
m) Newcastle hastalığı
mücadelesinde, bu Yönetmelik’te yer almayan hususlarda Bakanlık tarafından
çıkartılan yönetmelik ve talimatlar uygulanır.
Kanatlı
Tifosu (Tavuk Tifosu) ve Pullorum Hastalıkları
Madde
118 –
Kanatlı Tifosu ve Pullorum
hastalıklarında aşağıda belirtilen tedbirler uygulanır.
a) Kanatlı Tifosu (Tavuk Tifosu)
Hastalığı;
1) Kanatlılarda tifo (Salmonella
gallinarum) hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık
mahallinde gerekli muayene ve incelemeleri yapar ve gerekli gördüğü tedbirleri
alır.
2) Kanatlı tifosu hastalığından
şüphe edilen sürülerden alınan ölü veya hasta hayvanlardan birkaç tanesi kesin
teşhis için, usulüne uygun olarak laboratuvara gönderilir. Laboratuvara hasta
ve ölü hayvan gönderilmesinin mümkün olmadığı durumlarda; hastalıklı
kanatlılara ait iç organlar, uzun kemikler, gaita, kloakal swaplar, yumurta ve
kan serumları laboratuvara gönderilir.
3) Laboratuvar raporuna istinaden
veteriner hekim hastalık çıkış raporunu düzenler, derhal mahalli hayvan sağlık
zabıtası komisyonunu toplar, komisyon hükümet veteriner hekiminin raporuna
istinaden hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.
4) Laboratuvar muayenesine göre bu
hastalığın tespit edildiği kümeslerde, ölen kanatlılar gömülür veya yakılarak
imha edilirler. Enfeksiyondan şüpheli genel durumu bozuk olan kanatlılar da
imha edilirler.
5) Hastalığın tespit edildiği ticari
kümeslerdeki yumurtacı veya broiler sürülerinde laboratuvar muayenesi 21 gün
ara ile tekrarlanır. Son iki muayenenin menfi çıkması halinde sürü hastalıksız
kabul edilir.
6) Bu hastalığın tespit edildiği
kümeslerdeki sürüler damızlık olarak kullanılmaz.
7) Damızlık sürülerde söz konusu
hastalığın tespit edilmesi durumunda, bu Yönetmelikte yer almayan hususlarda
Bakanlıkça çıkarılan yönetmelik ve talimatlar uygulanır.
8) Yurtdışından ithal edilen
yumurtalar ve canlı kanatlı hayvanlar, yurda sokuldukları yerde bu hastalık
bakımından laboratuvar muayenesine tabi tutulur.
9) Kanatlı tifosu sebebiyle alınan
karantina tedbirleri, (5) numaralı alt bentteki şartlar yerine getirildikten
sonra dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.
b) Pullorum Hastalığı;
1) Kanatlılarda pullorum (Salmonella
pullorum) hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık
mahallinde gerekli muayene ve incelemeleri yapar ve gerekli gördüğü tedbirleri
alır.
2) Pullorum hastalığından şüpheli
sürülerden alınan ölü veya hasta hayvanlardan birkaç tanesi kesin teşhis için,
usulüne uygun olarak laboratuvara gönderilir. Laboratuvara hasta ve ölü hayvan
gönderilmesinin mümkün olmadığı durumlarda; hastalıklı kanatlılara ait iç
organlar, uzun kemikler, gaita, kloakal swaplar, yumurta ve kan serumları
laboratuvara gönderilir.
3) Laboratuvar raporuna istinaden
veteriner hekim hastalık çıkış raporunu düzenler, derhal mahalli hayvan sağlık
zabıtası komisyonunu toplar, komisyon hükümet veteriner hekiminin raporuna
istinaden hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.
4) Laboratuvar muayenesine göre bu
hastalığın tespit edildiği kümeslerde ölen kanatlılar gömülürler veya yakılarak
imha edilirler. Enfeksiyondan şüpheli genel durumu bozuk olan kanatlılar da
imha edilirler.
5) Hastalığın tespit edildiği ticari
kümeslerdeki yumurtacı veya broiler sürülerinde laboratuvar muayenesi 21 gün
ara ile tekrarlanır. Son iki muayenenin menfi çıkması halinde sürü hastalıksız
kabul edilir.
6) Bu hastalığın tespit edildiği
kümeslerdeki sürüler damızlık olarak kullanılmaz.
7) Damızlık sürülerde söz konusu
hastalığın tespit edilmesi durumunda, bu Yönetmelikte yer almayan hususlarda
Bakanlıkça çıkarılan yönetmelik ve talimatlar uygulanır.
8) Yurtdışından ithal edilen
yumurtalar ve canlı kanatlı hayvanlar, yurda sokuldukları yerde bu hastalık
bakımından laboratuvar muayenesine tabi tutulur.
9) Pullorum hastalığı sebebiyle
alınan karantina tedbirleri, (5) numaralı alt bentteki şartlar yerine
getirildikten sonra dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.
Kuduz
Hastalığı
Madde
119 – Kuduz hastalığı
çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi derhal hastanın bulunduğu yere
gider ve hastalık çıkış raporu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu
hastalık çıkış kararını alır ve ilan eder.
a) Kuduz hastalığına yakalanmış ve
kuduz hayvan tarafından ısırılan hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha
edilir. Ancak, kuduz hayvan tarafından ısırılan hayvanların sahipleri
öldürülmelerine rıza göstermez ise, en geç 5 gün içinde kuduz aşısı ile tedavi
altına alınmak şartıyla, hayvan nev'ilerine göre bu Yönetmelikte belirtilen
karantina süresince masrafları hayvan sahibine ait olmak üzere karantinaya
alınır. Hükümet veteriner hekimi gerekli kontrolu yapmakla yükümlüdür.
b) Kuduz hastalığına yakalanmış
hayvan, insanları da ısırmış ise hükümet veteriner hekimi durumdan mahalli
sağlık teşkilatını haberdar etmekle yükümlüdür. Isırma olayı mevcut olmasa bile
il veya ilçe müdürlüklerinin hayvanlarda kuduz hastalığının çıktığını sağlık
teşkilatına bildirmesi zorunludur.
c) Kuduz hastalığı çıkan yerdeki
sahipsiz ve başıboş köpekler köylerde muhtar ve ihtiyar heyetince, kasaba ve
şehirlerde belediye zabıtasınca tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir.
d) Kuduz hastalığının bulaşmasından
şüphe edilen hayvanlar da tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir.
Sahipleri öldürülmelerine rıza göstermez ise en geç 5 gün içinde kuduz aşısı
ile tedavi altına alınarak et yiyenler, tektırnaklılar ve sığırlar altı ay;
koyun, keçi, domuz ve kanatlılar üç ay masrafları sahibine ait olmak üzere
karantinaya alınır. Hükümet veteriner hekimi gerekli kontrolu yapmakla
yükümlüdür.
e) Kuduz hastalığından şüphe edilen
hayvanlar şehir ve kasabalarda belediyeler, köylerde muhtarlıklar tarafından
yaptırılan kapalı yerlerde 10 gün müddetle müşahedeye alınır. Müşahede sonunda
kuduz hastalığının belirtisini göstermeyen hayvanlar hastalıksız sayılır.
Müşahede masrafları sahibine aittir.
f) Kuduz hastalığına yakalanmış veya
hastalıktan şüpheli bir köpek müşahede yerinden kaçar ve bulunamaz ise o
mıntıkanın on kilometrelik çevresindeki sahipsiz ve başıboş köpekler öldürülür
ve imha edilir. Sahipli köpekler zincire bağlanır. Çoban köpekleri sürülerin
bulunduğu yerde serbest bırakılır.
g) Sahipli kedi ve köpeklerin kuduz
hastalığına karşı aşılanması mecburidir. Şehirlerde belediyelerce, köylerde
muhtarlıklarca sahipli köpek ve kedilerin kaydı tutulur. Bu kayıtlar hükümet
veteriner hekimince denetlenir. Köpekler üç aylık kediler altı aylık
olduklarında ilk defa aşılanırlar. Her yıl aşı tekrarlanır. Aşılanan hayvanlar
için aşı belgesi düzenlenir. Belgesizler öldürülür ve imha edilir.
h) Kuduz hastalığından veya
bulaşmadan şüphe edilen hayvanların bulundukları yerin dışına çıkarılmasına
izin verilmez. Bu hayvanların kesilmesi ve etlerinin tüketilmesi yasaktır, sütleri
imha edilir.
i) Belediyeler ve köy muhtarlıkları
kuduz hastalığından veya bulaşmadan şüpheli hayvanların müşahedeye
alınabilecekleri yeri temin etmek zorundadır.
j) Kuduz hastalığına yakalanmış veya
hastalıktan şüpheli hayvanların kadavraları, derileri ile birlikte imha edilir.
k) Kuduz hastalığının kesin teşhisi
için, hastalığa el koyan veterinerlikçe ölen veya öldürülen hayvanın başı bolca
tuzlanıp, plastik torbaya sardırılır. Teneke kutu içerisinde veya tahta kutuda
laboratuvara gönderilir. Ambalaj üzerine kuduz kelimesinin belli olacak şekilde
yazılması zorunludur.
l) Kuduz veya kuduz hastalığından
şüphe edilen hayvan tarafından ısırılan hayvanlara beş gün içinde küratif aşı,
tarifnamesine göre yapılır.
m) Kuduz hastalığı sebebi ile
konulan karantina tedbirleri hastalığa yakalanan hayvan; et yiyen, tektırnaklı
ve sığır ise altı ay sonra; koyun, keçi, domuz ve kanatlılarda üç ay sonra
dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.
n) Kuduz hastalığı ile mücadele
ilgili bakanlıklarla yapılacak müşterek çalışma esasları düzenlenecek
protokollerle belirlenir.
At
Vebası Hastalığı
Madde
120 – At vebası hastalığının
çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık çıkan yere gelir ve
hastalık çıkış raporunu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hükümet
veteriner hekiminin raporunu inceler ve hastalık çıkış kararı alır ve ilan
eder.
a) Hasta tektırnaklı hayvanlar
ayrılır ve tazminatlı olarak öldürülür ve derileri ile birlikte imha edilir.
b) Hastalık çıkan yerin giriş ve
çıkış noktalarına at vebası hastalığı levhası dikilir.
c) Karantina bölgesine tektırnaklı
hayvanların girmesine izin verilmez; hastalık çıkan yerdeki tektırnaklı
hayvanların ahırları sineklere karşı ilaçlanır.
d) Hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli
hayvanlar ayrı bir yerde muhafaza altında bulundurulur. Vücut hararetleri
devamlı kontrol edilir. Vücut harareti yükselen ve vücutta ödem teşekkül eden,
ağız ve burun akıntısı bulunan hayvanlar derhal tazminatlı olarak öldürülür ve
imha edilir.
e) Hastalığın bulaşmasını önlemek
için hastalık çıkan yerdeki ve civarındaki tektırnaklı sağlam hayvanlar at
vebası aşısı ile aşılanır. Yurt içinde yapılacak koruyucu aşılamalar Bakanlıkça
verilecek programa göre uygulanır.
f) At vebası hastalığından ölen veya
öldürülen hayvanlar iki metre derinliğindeki çukurlara gömülür veyahut
yakılarak imha edilir.
g) At vebası hastalığı sokucu
sinekler vasıtası ile bulaştığından, hastalık çıkan yerlerdeki tektırnaklı
hayvanların ahır ve pencereleri sinek geçirmeyen tellerle kapatılır ve hastalık
süresince hayvanlar dışarı çıkarılmaz.
h) At vebası hastalığını bulaştıran
sokucu sinekle su birikintileri ve bataklıkların bulunduğu yerlerde
yaşadıklarından buralara tektırnaklı hayvan sokulmaz, mümkünse buraları
ilaçlanır.
i) Yurdumuza sınır olan devletlerde
veya başka ülkelerde at vebası hastalığı çıktığında tesis edilecek tampon
bölgeler ve aşı uygulamaları Bakanlıkça belirlenir.
j) At vebası hastalığında konulan
karantina tedbirleri son ölüm veya öldürülmeden 60 gün sonra dezenfeksiyon
yapılarak kaldırılır.
Mavidil
Hastalığı
Madde
121 – Koyunlarda mavidil
hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık çıkan yere
gelir ve hastalık çıkış raporunu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu
hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.
a) Hasta ve hastalıktan şüpheli
koyunlar ayrılır. Bulaşmadan şüpheliler ayrı bir yerde muhafaza altına alınır.
b) Mavidil hastalığının virüsünü
sinekler taşıdığından hayvan ve hayvan barınakları ilaçlanır.
c) Hastalığın sağlamlara bulaşmasını
önlemek için mümkünse koyun sürüleri alçak ova ve bataklık yerlerden yüksek
yerlere götürülür. Hastalıksız hayvanlara aşı uygulanır.
d) Hayvanlar öğleden sonra ve
geceleri kapalı yerlerde muhafaza edilir.
e) Karantina bölgesine dışarıdan koyun
keçi ve sığır sokulması ve çıkarılması yasaktır. Aşılanmış koyunların bölgeye
girmesine müsaade edilir.
f) Mavidil hastalığı çıkan veya
çıkma ihtimali olan bölgelerdeki koyunlara Bakanlıkça düzenlenen programa göre
koruyucu aşı uygulanır.
g) Mavidil hastalığında konulan
karantina tedbirleri son iyileşme ve ölümden kırk gün sonra kaldırılır.
Koyun
ve Keçi Vebası (PPR)
Madde
122 –
Koyun ve keçi vebası hastalığı
tespit edildiğinde hastalığı söndürmek için genel tedbirlere ilave olarak
hastalığın durumuna göre aşağıdaki özel tedbirler o yerin hayvan sağlık
zabıtası komisyonunca kararlaştırılır.
a) Koyun ve keçi vebası çıkan yer
karantinaya alınır ve geçit yerlerine hastalık levhaları konur. Hastalıklı
yerin pazarında küçükbaş hayvanların satışı yasaklanır.
b) Hastalığın bulaşmasından şüphe
duyulan hayvanlar dışında olan ve enfeksiyona açık çayır, mera, su ve yol
ortaklığı bulunan küçükbaş hayvanlara attanue homolog PPR aşısı veya attanue
sığır vebası aşısı tatbik edilir.
c) Koyun ve keçi vebası hastalığının
süratli bir şekilde yayılma gösterdiği durumlarda karantina bölgesindeki
iskele, istasyon ve anayollarda küçükbaş hayvan sevkiyatı yasaklanır.
d) Koyun ve keçi vebasından
öldükleri kesin olması sebebiyle otopsi yapılmayan hayvanlarla, hastalık
şüphesiyle otopsi yapılan hayvanlar iki metre derinliğindeki çukurlara üzerine
sönmemiş kireç dökülerek veya yakılarak gömülür.
e) Koyun ve keçi vebası hastalığı
çıktığında uygulanacak aşılama programı ve esasları Bakanlıkça tespit edilir ve
valiliklere bildirilir.
f) Koyun ve keçi vebası hastalığının
çıkması sonucu karantiyana alınan yerlerden koyun, keçi, sığır, manda ve
kanatlı hayvanlar ile saman, ot ve hayvansal maddelerin çıkartılması yasaktır.
Deve ve tektırnaklı hayvanlar ile sığır derilerinin dezenfekte edildikten sonra
dışarı çıkartılmasına izin verilir.
g) Nakliyat esnasında koyun ve
keçilerde veba hastalığı saptandığında ilk varılacak iskele, istasyon ve diğer
yerlerde hastalar, hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile 21 gün süreyle
karantinaya alınır. Karantina altına alınan yerlerdeki sürülerin bakım ve iaşe
masrafları sahipleri tarafından karşılanır.
h) Hasta veya hastalıktan şüpheli
hayvanlarla temas edenlerin ellerini, elbise ve ayakkabılarını dezenfekte
etmeleri zorunludur. Hasta hayvanlara ait eşya ve malzemeler, nakilde
kullanılan vasıtalar dezenfekte edilmedikçe kullanılmaz. Hasta hayvanların
bulundukları yerin zemini, duvarları, yemlikleri, bölmeleri dezenfekte
edildikten sonra kullanılır. Hastalıklı yerdeki yemler tektırnaklı hayvanlara
yedirilebilir.
i) Koyun ve keçi vebası hastalığı
Türkiye'ye sınırı olan devletlerde veya başka ülkelerde çıktığında yurt içinde
belirlenecek tampon bölgeler ile koruyucu aşılama programı Bakanlıkça
düzenlenir. Bakanlık il müdürlükleri koyun ve keçi vebası aşılama programını
bütün imkanlarını ve personelini görevlendirerek öncelikle uygulamak
zorundadır.
j) Koyun ve keçi vebası hastalığı
sebebi ile konulan karantina, son ölüm veya iyileşmeden 30 gün sonra gerekli
dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.
Scrapie
Madde
123 -
Scrapie hastalığında aşağıda
belirtilen tedbirler uygulanır.
a) Hastalık ihbarını alan hükümet
veteriner hekimi derhal hastalık mahalline gider, hastalık mahallinde gerekli
muayeneleri yapar. Scrapiden ölen ve/veya hasta hayvanlardan biri veya birkaçı
usulüne uygun olarak teşhis için laboratuvara gönderilir. Laboratuvar sonuçları
alınıncaya kadar sürü veya işletme geçici kordon altına alınır.
b) Geçici kordon altındaki hayvanlar
gebe ise veteriner hekim tarafından belirlenen bir yerde doğum esnasında ve
sonraki 72 saat süresince diğer tüm hayvanlardan izole edilir. Plasenta,
plasental mebran parçaları ve doğum sıvıları ile bulaşıcı altlık uygun
şartlarda gömülerek yada yakılarak imha edilir. Doğum yapılan yer, hayvanın
arka kısımları ve ayakları veteriner hekim kontrolünde uygun dezenfektanlarla
dezenfekte edildikten sonra hayvan sürüye katılır.
c) Laboratuvar muayenesi sonucu
scrapie şüphesi ortadan kalkarsa, şüpheli hayvanlara konan geçici kordon
kaldırılır.
d) Laboratuvar raporuna bağlı olarak
koyun ve keçilerde scrapie, hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası
komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.
e) Hastalıklı sürüde tüm koyun ve
keçiler, kontamine yemler, tahtadan yapılmış tüm materyaller veya bulaşma
araçları, embriyo ve yumurtaları uygun şekilde imha edilir. Uygun
dezenfektanlarla gerekli dezenfeksiyon yapıldıktan sonra işletmedeki kordon
kaldırılır.
f) Hasta hayvana ait orijin işletme
ve/veya risk altındaki hayvanları belirlemek üzere araştırma yapılır. Risk
altındaki sürülerde hastalığın belirlenmesi durumunda (e) bendi uyarınca işlem
yapılır.
g) Bakanlık hastalıkla ilgili
gerekli gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere
bildirir.
Sığırların
Süngerimsi Beyin Hastalığı (BSE)
Madde
124 –
Laboratuvar raporuna bağlı olarak
sığırlarda BSE hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası komisyonu
toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.
a)Bir işletmede, BSE'li ve BSE'den
şüpheli hayvanlar tespit edildiğinde itlaf edilir ve yakılarak gömülür.
b) BSE tanısı konan hayvanlarda
geçmişte ortak yem tüketen hayvanların pedigri kayıtlarına "BSE Bulaşmış
Olabilir" şeklinde bir ifade işlenir ve BSE tablosu açısından bu hayvanlar
yaşamları boyunca izlenir.
c) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek
gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.
Atların
Enfeksiyöz Anemisi
Madde
125 –
Laboratuvar raporuna bağlı olarak
atların enfeksiyöz anemisi hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası
komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.
a) Hastalıktan şüpheli atlardan
usulüne uygun olarak alınan kan serumu ilgili laboratuvara gönderilir.
b) Enfekte veya hastalıktan şüpheli
olarak edilen hayvanlar itlaf edilir ve derin çukurlara üzerlerine kireç
dökülerek veya yakılarak gömülür. Bulaşmadan şüpheli olarak kabul edilen
hayvanlar, sağlıklı hayvanlardan en az 200 metre mesafe uzaklıkta sinek
invazyonuna karşı korunmalı mekanlarda barındırılır.
c) Enfeksiyon, sokucu sinekler
tarafından nakledilmesi sebebiyle sineklere karşı ilaçlamalar yapılır.
d) Hasta, hastalıktan ve bulaşmadan
şüpheli hayvanların bulundukları yerdeki yemlikler, zemin ve duvarlar ile alet,
eşya ve malzemeler dezenfekte edildikten sonra kullandırılır.
e) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek
gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.
f) Seropozitif hayvanlar işletmeden
çıkarıldıktan 3 ay sonra bulaşmadan şüpheli hayvanlar serolojik muayeneye tabi
tutulur, eğer muayene sonuçları negatif ise dezenfeksiyon yapılarak atların
enfeksiyöz anemisi hastalığı sebebi ile konulan karantina kaldırılır.
Vesiküler
Stomatitis
Madde
126 –
Laboratuvar raporuna bağlı olarak
vesiküler stomatitis hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası
komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder
a) Enfeksiyonun farklı türlerde
görülebilmesi nedeniyle, türler arası bulaşmayı önleyecek tarzda karantina
tedbirleri alınır.
b) Enfeksiyon, sokucu sinekler
tarafından nakledilmesi sebebiyle sineklere karşı ilaçlamalar yapılır.
c) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek
gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.
d) Karantina, son ölüm veya
iyileşmeden 30 gün sonra gerekli dezenfeksiyon yapıldıktan sonra kaldırılır.
Equine
Encephalomyelitis
Madde
127 –
Laboratuvar raporuna bağlı olarak
equine Encephalomyelitis hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası
komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.
a) Enfekte veya hastalıktan şüpheli
olduğu tespit edilen hayvanlar itlaf edilir ve derin çukurlara üzerlerine kireç
dökülerek veya yakılarak gömülür. Bulaşmadan şüpheli olarak kabul edilen
hayvanlar, sağlıklı hayvanlardan en az 200 metre mesafe uzaklıkta sinek
invazyonuna karşı korunmalı mekanlarda barındırılır.
b) Hasta, hastalıktan ve bulaşmadan
şüpheli hayvanların bulundukları yerdeki yemlikler, zemin ve duvarlar ile alet,
eşya ve malzemeler dezenfekte edildikten sonra kullandırılır.
c) Karantina uygulamaları sırasında,
hastalığın zoonotik özelliği sebebiyle temas halindeki insanlar bu konuda
uyarılır.
d) Hastalığa, koyun ve deneysel
enfeksiyonlarda keçiler de duyarlı olduğundan karantina ve kontrol tedbirleri
bu türler içinde uygulanır.
e) Enfeksiyon sokucu sinekler
tarafından nakledilmesi sebebiyle sineklere karşı ilaçlamalar yapılır.
f) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek
gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.
g) Karantina son ölüm veya itlaftan
6 ay sonra gerekli dezenfeksiyon yapıldıktan sonra kaldırılır.
Kedilerin Süngerimsi Beyin Hastalığı
(FSE)
Madde 128 –
Kedilerin Süngerimsi Beyin
Hastalığında (FSE) aşağıda belirtilen tedbirler uygulanır.
a) Hastalıktan şüpheli kediler,
mülki makamlara veya Bakanlık il ve ilçe müdürlüğüne bildirilir.
b) Hastalık ihbarını alan hükümet
veteriner hekimi derhal hastalık mahalline gider, hastalık mahallinde gerekli
muayeneleri yapar, klinik muayeneler sonucu hastalığın FSE olabileceği
düşünülürse şüpheli kedi teşhis için laboratuvara gönderilir.
c) Laboratuvar raporuna bağlı olarak
FSE hastalığı tespit edildiğinde, hükümet veteriner hekimi mahallinde gerekli
klinik ve epidemiolojik muayeneleri yapar. Hayvanın ırkı, cinsiyeti ve yaşı,
yapılan aşılamalar, gıda zinciri ve daha önce ortaya çıkan sinirsel hastalıklar
araştırılır.
d) Bakanlık, hastalıkla ilgili gerek
gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.
Arıların
Amerikan Yavru Çürüklüğü
Madde
129 –
Laboratuvar raporuna bağlı olarak arıların
amerikan yavru çürüklüğü hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası
komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.
a) Hastalık çıkan yerde yarıçapı 6
kilometre olan bir saha kordon altına alınır.Bulaşmaya vasıta olabilecek her
türlü alet,malzeme ve ekipmanlar dezenfekte edilir.Kordon altındaki bölgede
hastalık görülmeyen işletmelerde Hükümet veteriner hekimi kontrolünde gerekli
tedbirler alındıktan sonra koloni hareketine izin verilir.
b) Hastalığa yeni yakalanmış
koloniler kalıntı bırakmayan spesifik antibiyotiklerle tedavi
edilir.Hastalık,ileri safhalarda ilaçlarla tedavi edilemeyeceğinden,ısıya
dayanıksız malzemeler ve kovanın tamamı arılıktan uzak bir yerde kazılan bir
çukurda yakılarak imha edilir. Isıya dayanıklı kovanın gövde, kapak ve dip
tahtası ile işletmede kullanılan her türlü malzeme etkili dezenfektan
maddelerle dezenfekte edilip, yüzeyler iyice kazındıktan sonra pürmüzle
yakılarak kullanılmasına izin verilir.
c) Bal mumları, 120°C de 10-15
dakika süreyle sterilize edildikten sonra petek üreticileri tarafından piyasaya
sürülür.
d) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek
gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.
e) Kordon bölgesindeki kovanlarda
arıların amerikan yavru çürüklüğü hastalığı belirtilerinin kaybolmasından 2 ay
sonra dezenfeksiyon yapılarak kordon kaldırılır.
Varroa
Madde
130 –
Arolarda varroa hastalığı klinik
olarak tespit edildiğinde hastalığı söndürmek için genel tedbirlere ilave
olarak hastalığın durumuna göre aşağıdaki özel tedbirler de o yerin hayvan
sağlık zabıtası komisyonunca kararlaştırılır.
a) Yarıçapı 6 kilometre olan bir
saha kordon altına alınır.
b) Varroa hastalığı görülen
bölgelerde ilkbahar ve sonbaharda olmak üzere yılda iki kez bölgesel mücadele
programı hazırlanarak kullanılacak ilaçlar ve uygulama tarihi tüm arıcılara
imza karşılığı duyurulur. Bölgesel mücadele yönetimli çiftçi mücadelesi
şeklinde topyekün olarak yapılır.
Mücadeleye
katılmayan veya zamanında katılmayan üreticiler hakkında 3285 sayılı Hayvan
Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 51 inci maddesine göre işlem yapılır.
c) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek
gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.
d) Kordon bölgesindeki kovanlarda
varroa hastalığının klinik olarak ortadan kalkmasından 21 gün sonra gerekli
önlemler alınarak kordonkaldırılır.
Balıkların
Enfeksiyöz Hematopoietik Nekrozisi
Madde
131 –
Laboratuvar raporuna bağlı olarak
balıkların enfeksiyöz hematopoietik nekrozisi hastalığı tespit edildiğinde
hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan
eder.
a) Yenilebilecek büyüklükte olan
balıklar tüketime sunulur. Diğer balıklar ve yumurtalar yakılarak imha edilir.
İşletmedeki bütün alet ve ekipmanlar dezenfekte edilir.
b) Çiftliğe su girişi kesilir,
havuzlar kurutularak fiziksel ve kimyasal dezenfeksiyon uygulanır.
c) Aynı su kaynağı üzerinde bulunan
diğer çiftliklerde, su giriş yerinde dezenfekte edilir.
d) Balık kuluçkahaneleri bu hastalık
yönünden yılda iki kez ve gerektiğinde süreye bakılmaksızın kontrol edilir.
Kontroller için laboratuvara anaç balık, yumurta yavru balık ve işletmeye giren
su örnekleri gönderilir. Hastalıktan ari işletmeler sertifikalandırılır.
e) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek
gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.
f) Karantina, yetiştiricilik yapılan
işletmelerde tüm balıklar elde çıkartıldıktan 21 gün sonra, kuluçkahanelerde
ise işletme en az üç ay süreyle üretime kapatıldıktan sonra kaldırılır.
Kordon
Müddeti
Madde
132 – Hastalığın nevine ve
özelliğine göre hayvan sağlık zabıtası komisyonunca tesbit edilen karantina
müddeti tamamlanmadan kordon kaldırılmaz. Hayvan sağlık zabıtası komisyonunca
alınan karar ve tedbirlere uyulması mecburidir.
Hastalık
Bölgesine Giriş ve Çıkış
Madde
133 – Hayvan Sağlık ve
Zabıtası Kanununun 4 üncü maddesine göre tesbit edilen ihbarı ve mücadelesi
mecburi hastalığın çıktığı yerlerde hastalığın nevine ve özelliğine göre hasta,
hastalık ve bulaşmadan şüpheli hayvanlar hakkında kanunda yazılı işlemler
yapılmakla beraber Yönetmeliğin hükümleri ve hayvan sağlık zabıtası
komisyonlarınca alınan karar ve tedbirler noksansız uygulanır. Hastalıklı
yerlere hastalığa hassas ve hastalığı taşıyacak hayvanların sokulmasına
kesinlikle müsaade edilmez,. Hastalık bölgesine girmesine izin verilen bakıcı
ve diğer görevlilerin hastalık çıkışlarında getirilen tedbirlere uymaları
zorunludur.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Müşterek Hükümler
BİRİNCİ BÖLÜM
Tazminat
Tazminat
Verilecek Hastalıklar
Madde
134 – Şap, sığır vebası,
ruam, at vebası, sığır tüberkülozu ve sığır brusellozu hastalıklarından dolayı
kestirilen veya öldürülen hayvanların sahiplerine Bakanlık bütçesinden aşağıda
belirtilen esaslara göre tazminat verilir:
a) Ruam hastalığının açık
belirtileri olan burun akıntısı, burunda ülser, çene altı lenf yumrularının
ağrısız çene kemiğine yapışık büyümesi ve derisinde ülser ve ödemler bulunan
tektırnaklı hayvanların takdir edilecek kıymetlerinin yarısı,
b) Mallein testi uygulanması
sonucunda veya bakteriyolojik ve serolojik muayenede ruam hastalığına
yakalandıkları tesbit edilen tektırnaklı hayvanların takdir edilecek
kıymetlerinin dörtte üçü,
c) Tüberküloz hastalığının açık
belirtilerini gösteren sığırların takdir edilecek kıymetlerinin yarısı,
d) Tüberküloz testi uygulanması
sonunda tüberküloz hastalığına yakalandıkları tesbit edilen sığırların takdir
edilecek kıymetlerinin dörtte üçü,
e) Serolojik veya bakteriyolojik
muayene sonucunda sığır bruselloz hastalığına yakalandıkları tesbit edilen
sığırların takdir edilecek kıymetlerinin dörtte üçü,
f) Sığır vebası ve at vebası
hastalıklarına yakalandıkları hükümet veteriner hekimince tesbit edilen sığır
ve atların takdir edilecek kıymetlerinin tamamı,
g) Şap hastalığında, Bakanlıkça her
yıl tesbit ve ilan edilen mücadele bölgelerinde hastalığın açık belirtisini
gösteren ve laboratuvarlarca hastalığın varlığı ve tipi tespit edildikten sonra
öldürülen veya kestirilen hayvanların takdir edilecek kıymetlerinin tamamı,
hastalığın açık belirtisini göstermeyen ancak laboratuvarda hastalığın varlığı
tesbit edildikten sonra kestirilen hayvanların ise takdir edilecek
kıymetlerinin dörtte üçü,
h) İhbarı zorunlu olan hastalıklardan
birine karşı koruma maksadı ile hükümet veteriner hekimi veya hükümet veteriner
hekiminin sorumluluğunda veteriner sağlık teknisyeni tarafından yapılan aşı,
serum ve ilaç uygulamaları yüzünden öldükleri mutlak surette otopsi ve
laboratuvar muayeneleri ile tesbit edilen hayvanların takdir edilecek
kıymetlerinin tamamı,
ödenir.
Sığır tüberkülozu ve brusellozunda
kestirilen hayvanların sarf ve tüketimi mümkün olan et, deri ve diğer
kısımlarının rayiç bedel üzerinden kıymeti takdir edilerek sahibine bırakılır
ve bedeli hak ettiği tazminattan düşürülür.
Tazminat; hasta, hastalıktan ve
bulaşmadan şüpheli hayvanların hükümet veteriner hekimince hayatta iken
muayenesi veya test uygulaması yahut laboratuvar muayenesi sonucu düzenlenecek
rapora ve hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararına göre kıymet takdir
komisyonunca belirlenir.
Tazminat
Verilmeyen Haller
Madde
135 – Resmi kuruluşlarla
belediyelere ait ve tazminatlı bir hastalığa yakalandıkları anlaşılan veya test
uygulaması yahut laboratuvar muayenesi sonucunda hastalıklı oldukları tesbit
edilen hayvanlar için tazminat ödenmez.
Tazminatlı hastalığa
yakalanan ve sahipleri tarafından hastalığı haber verilmemiş hayvanlar veya
hastalıklı oldukları bilinerek satın alınmış olanlar ile menşe şehadetnamesi
veya veteriner sağlık raporu olmadan sevk olunan yahut hükümet veteriner
hekimine muayene ettirilmeden ölen hayvanlar için tazminat verilmez. Şap
hastalığında, Bakanlıkça her yıl tespit ve ilan edilen diğer mücadele
bölgelerinde, 108 inci maddede belirtilen hükme göre çıkarılacak olan Bakanlık
talimatında yer alan usul ve esaslara uymayanlara tazminat ödenmez.
İhbarı zorunlu hastalıklardan
birisinin çıktığı hayvan sağlık zabıtası komisyonunun hastalık çıkış kararında
belirtildiği ve aşılama veya ilaçlama yahut test uygulanmasına karar verildiği
halde, hastalıklarda bunları uygulatmayan hayvan sahiplerine de tazminat
ödenmez.
İhbarı zorunlu
hastalıklardan birine karşı yapılan aşı, serum, ilaç uygulamalarından
mütevellit verim kayıpları için tazminat ödenmez.
Kıymet
Takdiri
Madde
136 – Tazminat ödenmesi
gereken hallerde hayvanların kıymetini takdir etmek için üç kişilik kıymet
takdiri komisyonu kurulur. Komisyon hayvan sağlık zabıtası komisyonu
başkanlığınca görevlendirilen bir üye, hayvan sahibinin göstereceği bilirkişi
ve hükümet veteriner hekiminin iştiraki ile teşekkül eder. 3285 sayılı Kanuna
göre öldürülmesi veya kestirilmesi gereken hayvanların kıymet takdiri mahalli
rayice göre komisyonca yapılır.
Talimatlar
Madde
137 – 8/5/1986 tarihli ve
3285 sayılı Kanunun ve bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili diğer hususlar
Bakanlık talimatıyla tespit edilir.
Yürürlük
Madde
138 – Bu Yönetmelik
hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde
139 – Bu Yönetmelik
hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
|